شرح بوستان ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٠

حكايت ( 10 ) [ چه خوش گفت شاگرد منسوخ‌باف . . . . ]

حكايت ( 9 ) [ چنين گفت پيش زغن كركسى . . . . ]

حكايت ( 9 ) [ چنين گفت پيش زغن كركسى . . . . ]

چنين گفت پيش زغن ( 1 ) كركسى : * كه نبود ز من دور تر بين كسى

زغن گفت : از اين ، در نشايد گذشت * بيا تا چه بينى بر اطراف دشت ؟

شنيدم كه مقدار يك‌روزه راه ، * بكرد از بلندى به پستى نگاه

چنين گفت : ديدم گرت باور است ، * كه يك‌دانه گندم به هامون در است

زغن را نماند از تعجب شكيب * ز بالا نهادند سر در نشيب

چو كركس بر دانه آمد فراز ، * گره شد برو پاىبندى دراز

ندانست از آن دانه بر خوردنش * كه دهر افكند دام در گردنش

نه آبستن در بود هر صدف * نه هر بار ، شاطر زند بر هدف

زغن گفت : از آن دانه ديدن چه سود ؟ * چو بينايى دام خصمت ( 2 ) نبود

شنيدم كه ميگفت ، گردن به بند : * نباشد ( 3 ) حذر با قدر سودمند

اجل چون بخونش برآورد دست ، * قضا چشم باريك‌بينش به بست

در آبى كه پيدا نگردد كنار ، * غرور شناور نيايد به كار

حكايت ( 10 ) [ چه خوش گفت شاگرد منسوخ‌باف . . . . ]

حكايت ( 10 ) [ چه خوش گفت شاگرد منسوخ‌باف . . . . ]

چه خوش گفت شاگرد منسوخ‌باف ( 4 ) ، * چو عنقا ( 5 ) برآورد و پيل و زراف :

مرا صورتى بر نيايد ز دست ، * كه نقشش ( 6 ) معلم ز بالا نبست

( 1 ) . زغن : خاد ، مرغ گوشت‌ربا .

( 2 ) . خصمت : دام خصمت - در نسخه‌اى دام و بندت .

( 3 ) . نباشد حذر با قدر سودمند : اشاره است به حديث معروف « الحذر لا ينفع مع القدر » .

( 4 ) . منسوخ‌باف : منسوخ در اينجا به معنى « نسخه داده شده » است . منسوخ‌باف صفت است براى شاگرد و مراد از آن كسى است كه از روى طرح و نقشه‌يى پارچه منقش را مىبافد . بيگمان استاد است كه طرح و نقشه و صورتها را رسم مىكند و در اختيارش ميگذارد .

در بيشتر نسخه‌ها منسوج‌باف ضبط شده و اين‌چنين ضبط درست نمىنمايد .

( 5 ) . چو عنقا برآورد و پيل و زراف : هنگامى كه شاگرد پارچه‌باف بر روى جامه‌ها صورت عنقا و فيل و زرافه نقش مىبست . عنقا همان سيمرغ است و زراف مخفف زرافه است كه آن را شتر گاو پلنگ نيز نام داده‌اند .

( 6 ) . كه نقشش معلم ز بالا نبست : اشاره دارد به آيه 35 از سوره بقره ( لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا ) .

ترجمه : فرشتگان گفتند : پروردگارا ، ما را علم نيست مگر به آنچه خود ، ما را تعليم كرده‌اى . حافظ گويد :

در پس آينه طوطى صفتم داشته‌اند * آنچه استاد ازل گفت همان ميگويم