شرح بوستان ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩

حكايت ( 24 ) [ جوانى به دانگى كرم كرده بود . . . . ]

چو چشمار ( 1 ) و آنگه خورند از تو سير * كه از بام پنجه ( 2 ) گز افتى به زير

بخيل توانگر به دينار و سيم ، * طلسميست بالاى گنجى مقيم

از آن سالها مىبماند زرش ، * كه گردد طلسمى چنين بر سرش

به سنگ اجل ناگهش بشكنند * به آسودگى گنج ، قسمت كنند

پس از بردن و گرد كردن چو مور ، * بخور پيش از آن كت خورد كرم گور

سخن‌هاى سعدى مثال است و پند ، * به كار آيدت گر شوى كاربند

دريغ است از اين ، روى برتافتن ، * كزين روى ، دولت توان يافتن

حكايت ( 24 ) [ جوانى به دانگى كرم كرده بود . . . . ]

حكايت ( 24 ) [ جوانى به دانگى كرم كرده بود . . . . ]

جوانى به دانگى كرم كرده بود * تمناى پيرى برآورده بود

به جرمى گرفت آسمان ناگهش * فرستاد سلطان به كشتن گهش

تكاپوى تركان ( 3 ) و غوغاى عام ، * تماشاكنان بر در و كوى و بام

چو ديد اندر آشوب ، درويش پير ، * جوان را به دست خلايق اسير ،

دلش بر جوانمرد مسكين بخست ، * كه بارى دل آورده بودش به دست

برآورد زارى : كه سلطان بمرد ، * جهان ماند و خوى پسنديده برد

به هم بر همى سود دست دريغ * شنيدند تركان آهخته ( 4 ) تيغ

بزارى از ايشان برآمد خروش ، * تپانچه‌زنان بر سر و روى و دوش

پياده به سر تا در بارگاه ، * دويدند و بر تخت ديدند شاه

جوان از ميان رفت و بردند پير ، * به گردن بر تخت سلطان اسير

به هولش به پرسيد و هيبت نمود : * كه مرگ منت خواستن بر چه بود

چو نيك است خوى من و راستى ، * بد مردم آخر چرا خواستى

برآورد پير دلاور زبان : * كه اى حلقه در گوش حكمت جهان ،

به قول دروغى كه سلطان بمرد ، * نمردى و بيچاره‌يى جان ببرد

( 1 ) . چشمارو : حلوايى كه براى رفع چشم‌زخم از كسى ميپزند و با تشريفاتى خاص آن را آماده مىسازند .

( 2 ) . بام پنجه گز : بام به بلندى پنجاه ذرع .

( 3 ) . تركان : نگهبانان ترك ، دژخيمان ترك .

( 4 ) . آهخته تيغ : از نيام بركشيده ، شمشير برهنه .