در آمدى بر تاريخ قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

1 . نام ( هاى ) قرآن و تقسيمات عبادى آن

نام رسمى قرآن [ در فرهنگ اسلامى ] القرآن است . در لاتين

Alcoranus

، در انگليسى قديم

Alcoran

، و در انگليسى امروز و نيز در آلمانى

Kor ? an

ناميده مىشود . فرانسوىها شكل

Coran

را ترجيح مىدهند . مسلمان‌ها از روى احترام قرآن را القرآن الكريم [ / قرآن كريم ] مىنامند . در انگليسى عنوان ترجمهء قرآن را گاه

The Holy Qur'an

[ قرآن مقدس ] مىنامند . اين نام براى قرآن ، از طريق وحى بيان نشده است . « 1 » كلمهء قرآن در خود مصحف شريف به معانى مختلف به كار رفته است ، كه از آن سخن خواهيم گفت ، همچنان‌كه گاه مصحف به نامى جز قرآن ناميده شده است . ( ر ك . فصل 8 ، بخش‌هاى 3 و 5 )

مسلمانان قرآن را - كه حجما برابر با انجيل است - براى قرائت به سى جزء تقريبا مساوى [ در فارسى ، پاره / سىپاره ] تقسيم كرده‌اند . اين تقسيم سىگانه برابر با روزهاى ماه رمضان يا ماه روزه است ، زيرا در هر روز يك « جزء » خوانده مىشود . به جزءها يا اجزاى سىگانه در حاشيهء مصحف اشاره شده است . تقسيم‌بندى كوچك‌تر عبارت از « حزب » ( جمع آن احزاب ) است . هر جزئى متشكل از دو [ يا چهار ] حزب است .

تقسيم‌بندى كوچك‌تر عبارت از يك چهارم حزب [ - ربع الحزب ] است . حتى به اين تقسيمات كوچك نيز در حاشيهء قرآن‌هاى چاپى اشاره مىشود . براى تسهيل قرائت

( 1 ) . در قرآن كريم ، كلمهء قرآن 58 بار به صورت « قرآن » ، قرآن كريم ، قرآن مجيد ، قرآن حكيم ، قرآن مبين ، قرآن عظيم ناميده شده است . مترجم