زينة القرآن ( آموزش تجويد قرآن ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٠

( لا )

آيات 23 و 24 سورهء غافر :

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ * إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ . . . .

علاوه بر رموز و علائم سجاوندى ، متأخرين نيز علائمى وضع كرده‌اند كه عبارت‌اند از : صلى ، قلى ، قف ، ق ، صل ، صق ، صب ، ك ، قلا ، جه ، س ، معانقه كه شرح آنها چنين است :

صلى - يعنى الوصل اولى من الوقف ( وصل از وقف بهتر است ) .

قلى - يعنى الوقف اولى من الوصل ( وقف از وصل اولىتر است ) .

قف - يعنى وقف كن ( مانند ط است ) .

ق - وقف است بنابر قول ضعيف ، كه وصل سزاوارتر است .

صل - وصل است ، يعنى وصل بهتر از وقف است .

صق - يعنى وصل شود به ماقبل .

صب - به معناى وصل به ماقبل .

ك - علامت « كذلك » ، يعنى تساوى با حكم ماقبل آن .

قلا - يعنى بنابر قولى وقف صحيح است ، امّا وقف نكردن بهتر است .

جه - وقف در آن موجه است ، مثل وقف مرخص .

س ( سكته ) - علامت سكته است به معناى قطع صوت بدون نفس .

وقفه ، قفه - علامت سكته طولانى و دو برابر سكته معمولى است . از اين جهت به وقف نزديك‌تر است .

( ؟ ؟ ) - سه نقطه علامت وقف معانقه يا مراقبه است و آن در جايى است كه به فاصله كمى دو جاى وقف باشد - به صورت دو مجموعه سه نقطه‌اى - كه اگر در اولى وقف شود در دومى وقف روا نباشد و بالعكس .