شرح زيارت جامعه كبيره يا تفسير قرآن ناطق ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥

3 . راز محروميت از اسرار

بنا به روايتى ، امام على عليه السلام فرموده است :

إندَمَجتُ عَلى مَكنونِ عِلمٍ لَو بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبتُم إضطِرابَ الأَرشِيَةِ فِى الطَّوِىِّ البَعيدَةِ . « 1 »

بر دانش‌هايى آگاهم كه بر شما پوشيده است و اگر پرده از آنها بر گيرم ، چون لرزش ريسمانِ آويزان در چاهى عميق ، به لرزه خواهيد افتاد .

براى نمونه ، جهان آفرينش ، آكنده از اسرار الهى است و همهء موجودات ، ثناگوى حق تعالى هستند :

« وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ . « 2 »

و هيچ چيزى نيست ، مگر آن كه با ستايش ، او را تسبيح مىگويد ؛ ولى شما تسبيح آنان را در نمىيابيد » .

امّا اين كه چه كسانى تسبيح موجودات را مىشنوند ، بايد گفت : تنها كسانى آن را مىشنوند كه مَحرم اسرار خداوند هستند و رازهاى الهى را فاش نمىكنند . يكى از اهل دل ، فرموده بود : « من شب‌ها ، از صداى تسبيح موجودات ، به خواب نمىروم » .

رازداران ، انسان‌هاى باظرفيتى هستند كه هر چه بيشتر مىدانند ، كمتر بازگو مىكنند :

آن كه را اسرار حق آموختند * مُهر كردند و دهانش دوختند .

صاحبان اسرار ، اجازهء افشاى آن را ندارند . بنا بر اين ، روح آنان ، بايد آن‌چنان بزرگ باشد كه همواره ، لب فرو بندند و در برابر گستاخى برخى مردمان ، خاموش باشند :

دانى كه چنگ و عود ، چه تقرير مىكنند ؟ * پنهان خوريد باده كه تكفير مىكنند .

( 1 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 5 . ( 2 ) . سورهء اسرا ، آيهء 44 .