شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٠

عيسى

شده از فرِّ او ، به فضل و نظر * خاكِ آدم ، ز آفتابش زر

زاده از يكدگر به علم و به دم * آدم از احمد ، احمد از آدم

غرضِ عالَم ، آدم از اوّل * غرض از آدم ، احمدِ مُرْسَل

از پىِ او ، زمانه را پيوند * به سرِ او ، خداى را سوگند

درِ او بوده جاىِ روحُ القُدْس * پاىِ او سجده جاىِ روح القدس

گرنه از بهرِ عزِّ او بودى * دلِ خاك ، اين كمال ننمودى

خَلقِ او مايه روحِ حيوان را * خُلق او دايه ، نفسِ انسان را

كرده ناهيد از غمش توبيخ * خوانده تاريخ هيبتش مريخ

بوده بر جيس چون دبير او را * چون كمان خم گرفته تير او را

چشمِ جمشيد ، مانده در ابروش * قرصِ خورشيد مهرهء گيسوش

رنگِ رخسارهء زُحل ، كامش * نقشِ پيشانىِ قمر ، نامش

شرفِ أهلِ حشر ، فتراكش * لوحِ محفوظ ، ملك ادراكش

بوده در مكتبِ حكيم و عليم * لوحِ محفوظ بر كنار مقيم

جسم و جان كرده در خِزانهء راز * پيشِ محرابِ ابروانْش ، نماز

نعتِ رويش ز و الضُّحى آمد * صفتِ زلف ، إذا سَجَى آمد

بوده مقصود آفرينش او * انبيا را نشانِ بينش او

يافته بهر پاىِ خواجهء دين * زينتِ شيرِ چرخ و گاوِ زمين

پيش از اسلام در بدايتِ خويش * ديو كُش بوده ، در ولايتِ خويش

كرده در كوىِ عاشقى بر باد * جان و دل را به مهر ايمنه شاد

دولتش چون گذاشت عليا را * راهبر بود مر بُحَيرا را

ايمنه غافل از چنان دُرّى * دهر ناديده آن چنان حُرّى

وز حليمه ، فِطام يافته او * در ممالك ، نظام يافته او

ورنه نگذاشتيش ، جُستنِ دين * بردهء ايمنه به روح ايمن

گشته عَمّان ورا عدو در راه * وز بزرگيش ، ناشده آگاه

قلزمِ دين نشد به جزر و به مدّ * دولتى جز به دولتِ أحمد

چون بدين جايگه سفر كرده * خاكِ آن جاى با خود آورده

خورده با آب و پاك بنشسته * ز آب گَردش چو آسمان شسته