شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٣

مذهب

من نخواهم كرد تركِ لعلِ يار و جامِ مى * زاهدان معذور داريدم ، كه اينم مذهب است

[ حافظ ، غزل 3 / 6 ص 76 ]

اى نازنين صنم ، تو چه مذهب گرفته‌يى ؟ * كت خونِ ما حلال‌تر از شيرِ مادر است

[ حافظ ، غزل 40 / 2 ص 96 ]

در مذهبِ ما ، باده حلال است و ليكن * بىروىِ تو ، اى سروِ گل اندام ، حرام است

[ حافظ ، غزل 47 / 3 ص 110 ]

وراىِ طاعتِ ديوانگان ، ز ما مَطَلْب * كه شيخِ مذهبِ ما ، عاقلى گنه دانست

[ حافظ ، غزل 48 / 4 ص 112 ]

ستم از غمزه مياموز كه در مذهبِ عشق * هر عمل اجرى و هر كرده جزايى دارد

[ حافظ ، غزل 119 / 7 ص 254 ]

بجز ابروىِ تو ، محرابِ دلِ حافظ نيست * طاعتِ غيرِ تو ، در مذهب ما نتوان كرد

[ حافظ ، غزل 136 / 10 ص 282 ]

گفتم شراب و خرقه نه آيين و مذهب است * گفت : اين عمل به مَذْهبِ پير مغان كنند

[ حافظ ، غزل 193 / 6 ص 402 ]

ما جفا از تو نبينيم و تو خود نپسندى * آنچه در مذهبِ اصحاب طريقت نبُوَد

[ حافظ ، غزل 213 / 2 ص 442 ]

چه دوزخى چه بهشتى چه آدمى چه مَلَك * به مذهبِ همه ، كفرِ طريقت است ، امساك

[ حافظ ، غزل 293 / 4 ص 602 ]

سالها پيروىِ مذهبِ رندان كردم * تا به فتوىِّ خِرَد ، حرص به زندان كردم

[ حافظ ، غزل 312 / 1 ص 640 ]

شرابِ لعل كش و روىِ مه جبينان بين * خلافِ مذهبِ آنان ، جمالِ اينان بين

[ حافظ ، غزل 395 / 1 ص 806 ]

در مذهبِ طريقت ، خامى نشانِ كفر است * آرى طريقِ دولت ، چالاكى است و چستى

[ حافظ ، غزل 426 / 6 ص 868 ]

فكر خود وراىِ خود ، در عالَمِ رندى نيست * كفرست درين مذهب ، خودبينى و خودرايى

[ حافظ ، 484 / 10 ص 984 ]