شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٤

مريد

ششم ، درست عهد بود تا هر چه گويد - وفا كند .

هفتم ، آزادمرد بود تا آنچه دارد - بتواند گذاشت .

هشتم ، رازدار بود تا راز پير نگاه تواند داشت .

نهم ، پندپذير بود تا نصيحت پير فرا پذيرد .

دهم ، عيّار بود تا جان عزيز درين راه فدا تواند كرد . چون بدين أخلاق ، مريد آراسته باشد راه بر وى سبك‌تر انجامد و مقصود پير از وى در طريقت زودتر حاصل آيد . [ اسرار التوحيد / 330 ]

به بازى نگفت اين سخن با يزيد * كه از منكِر ايمِن‌ترم كز مريد

[ سعدى ]

گر ز پيشِ خود برانى چون سگ از مسجد مرا * سر ز حكمت بر نگيرم چون مريد از حُكمِ پير

[ سعدى ]

مريدان به قوّت ز طفلان كم‌اند * مشايخ چو ديوارِ مستحكم‌اند

[ سعدى ]

حافظ مريدِ جامِ مى است اى صبا برو * وز بنده بندگى بِرَسان شيخِ جام را

[ حافظ ، غزل 7 / 8 ص 30 ]

گر مريدِ راهِ عشقى ، فكرِ بدنامى مكن * شيخِ صنعان خرقه رهنِ خانهء خمّار داشت

[ حافظ ، غزل 79 / 6 ص 174 ]

رطلِ گرانم ده اى مريدِ خرابات * شادىِ شيخى كه خانقاه ندارد

[ حافظ ، غزل 123 / 4 ص 262 ]

مريدِ پيرِ مغانم ز من مرنج اى شيخ * چرا كه وعده تو كردى و او بجا آورد

[ حافظ ، غزل 141 / 8 ص 298 ]

مريدِ طاعتِ بيگانگان مشو حافظ * ولى معاشرِ رندانِ آشنا مىباش

[ حافظ ، غزل 269 / 7 ص 554 ]

عبوسِ زهد به وجهِ خمار بنشيند * مريدِ خرقهء دردى كشانِ خوشخويم

[ حافظ ، غزل 272 / 2 ص 760 ]