شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٩

مبتّر

ورد

ورد

؛ دعايى كه كسى همه روزه مىخواند و بر آن مداومت مىكند .

فضل و كرم ، كردِ تست ، جود و سخا وِردِ تست * دولت ، شاگردِ تست ، جوهرِ عقل اوستاد

[ منوچهرى ]

در طريقت همين دو بايد وِرد * اوّل أَلْحَمْد و آخِر استغفار

[ سنايى ]

گفت شخصى خوب ورد آورده‌يى * ليك سوراخِ دعا گم كرده‌يى

[ مثنوى 4 / 2222 ص 409 ]

شعرِ نظامى ، شكر افشان شده * ورد غزالانِ غزلخوان شده

[ نظامى ]

منم كه گوشهء ميخانه ، خانقاهِ من است * دعاىِ پيرِ مغان ، وردِ صبحگاهِ من است

[ ديوان حافظ غزل 54 / 1 ص 124 ]

صوفىِ ما كه ز وِردِ سحرى مست شدى * شامگاهش نگران باش كه سرخوش باشد

[ ديوان حافظ غزل 155 / 2 ص 326 ]

گفتم : دعاىِ دولتِ او ، وردِ حافظ است * گفت : اين دعا ، ملايكِ هفت آسمان كنند

[ حافظ غزل 193 / 9 ص 402 ]

مرو به خواب كه حافظ به بارگاهِ قبول * ز وردِ نيم شب و درسِ صبحگاه رسيد

[ حافظ غزل 237 / 9 ص 490 ]

به هيچ وردِ دگر نيست حاجتِ حافظ * دعاىِ نيم شب و وردِ صبحگاهت بس

[ حافظ ، غزل 263 / 8 ص 542 ]

شوقِ لبت بُرد ، از يادِ حافظ * درسِ شبانه ، وِردِ سحرگاه

[ حافظ غزل 409 / 7 ص 834 ]

مبتّر

مبتّر

؛ دم بريده ، بىفرزند ، ناقص :

ملك ، منطقِ الطيرِ طيّار دارند * نه ژاژِ مُبَتَّر كه طيّان نمايد

[ خاقانى ]