شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٧

ذكر

اقتضاى تفضّل و احسان دارد و آن از كيفيّات متّعلّق به مزاج است و خداى تعالى از آن منزّه است و اطلاق آن بر خداوند مجاز مىباشد .

برخى از محقّقان ، رحمت را از صفات ذات دانسته‌اند و آن رسانيدن خير و بر طرف كردن شرّ است .

و باز گفته‌اند : رحمت ، ترك عقوبت از كسى است كه مستوجب كيفر است و « سبقت رحمتى غضبى » تقدّم و سبق رحمت خداوند را بيان مىدارد .

[ كشّاف اصطلاحات الفنون ]

كمرِ كوه ، كم است از كمرِ مور آنجا * نااميد از درِ رحمت مشو ، اى باده پرست

[ حافظ ، غزل 21 / 4 ص 58 ]

يا رب اندر دلِ آن خسروِ شيرين انداز * كه به رحمت گذرى بر سرِ فرهاد كند

[ غزل 185 / 4 ص 386 ]

چو پيرِ سالكِ عشقت به مى حواله كند * بنوش و منتظرِ رحمتِ خدا مىباش

[ غزل 269 / 3 ص 554 ]

عفو الهى بكند كارِ خويش * مژدهء رحمت برساند سروش

[ غزل 279 / 2 ص 574 ]

به رحمتِ سرِ زلفِ تو واثقم ور نه * كشش چو نَبْوَد از آن سو ، چه سود كوشيدن ؟

[ غزل 385 / 8 ص 876 ]

بيار باده كه دوشم ، سروشِ عالَمِ غيب * نويد داد كه عام است فيضِ رحمتِ او

[ غزل 397 / 4 ص 810 ]

نمىكنم گِله‌ِيى ليكن ابرِ رحمتِ دوست * به كشتزارِ جگر تشنگان ، نداد نمى

[ غزل 462 / 9 ص 940 ]

مصوّر

مصوّر

؛ [ ع ، اسم مفعول ] از « تصوير » صورت داده شده ، نقش كرده ، نقّاشى شده ، داراى صورت

ذكر

ذكر

؛ ياد كردن ، تذكار ، گفتن ، بر زبان راندن مقابل صمت ، نماز ، دعا ، طاعت ،