شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٦

قدس

عرضِ حاجت در حريم حضرتت محتاج نيست * رازِ كس مخفى نمانَد با فروغ راى تو

حافظ اندر حضرتت لافِ غلامى مىزند * بر اميد عفوِ جان بخشِ جهان بخشاىِ تو

[ 402 / 8 و 9 ]

دورم به صورت از درِ دولت سراىِ دوست * ليكن به جان و دل ز مقيمانِ حضرتم

[ 306 / 8 ]

قدس

قدس

؛ پاكى ، پاك و منزّه بودن ، پاكى ، تنزيه ، عالم مجرّدات ، بهشت ، جبرئيل .

تركيب « حضرت قدسى » : صقع واجب تعالى :

گر مقدَّس گردد ، اندر حضرتِ قدسى كسى * همچو قدّوسان بُوَد ، در خُلْد فيها خالدون

[ سنايى ] رجوع به [ حكمت اشراق ص 163 ] گردد .

تويى آن جوهرِ پاكيزه كه در عالَمِ قُدس * ذكرِ خير تو ، بُوَد حاصلِ تسبيحِ مَلَكْ

[ حافظ ، غزل 295 / 2 ص 606 ]

چگونه طوف كنم در فضاىِ عالمِ قُدس * چو در سراچهء تركيب ، تخته بندِ تنم

[ حافظ غزل ، 334 / 4 ص 684 ]

طايرِ گلشنِ قدسم ، چه دهم شرحِ فِراق * كه در اين دامگهِ حادثه چون افتادم

[ حافظ ، غزل 310 / 2 ص 636 ]

همّتم بدرقهء راه كن اى طايرِ قدس * كه دراز است رهِ مقصد و من نو سَفَرم

[ 316 / 3 ]

مژدهء وصلِ تو كو ، كز سرِ جان برخيزم * طايرِ قدسم و از دامِ جهان برخيزم

[ حافظ غزل 328 / 1 ص 672 ]

صوفىِ صومعهء عالَمِ قدسم ، ليكن * حاليا ، ديرِ مغان است ، حوالتگاهم

[ حافظ ، غزل 353 / 5 ص 723 ]