شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

حضرت

اكنون به موارد كاربرد « كفر » در كلام حافظ بنگريد :

خمِ زلفِ تو دامِ كفر و دين است * ز كارستان تو يك شمّه اين است

كفرِ زلفش رهِ دين مىزد و آن سنگين دل * در رهش مشعله از چهره بر افروخته بود

چه دوزخى چه بهشتى چه آدمى چه مَلَك * به مذهبِ همه كفرِ طريقت است إِمساك

خزينه دارىِ ميراث خوارِگان كُفر است * به قولِ مطرب و ساقى به فتوىِ دف و نى

در مذهبِ طريقت خامى نشانِ كفر است * آرى طريقِ دولت چالاكى است و چُستى

ز كفرِ زلفِ تو ، هر حلقه‌يى و آشوبى * ز سحرِ چشمِ تو هر گوشه‌يى و بيمارى

فكرِ خود وراىِ خود در عالَمِ رندى نيست * كفر است درين مذهب خودبينى و خودرايى

حضرت

حضرت

؛ ( ع ) نزديكى و درگاه و . . و در اين جا مراد پيشگاه مرد كامل است .

در اين حضرت چو مشتاقان نياز آرند ناز آرند * كه با اين درد اگر در بندِ درمان‌اند ، در مانند

[ حافظ 189 / 7 ]

نامِ حافظ گر بر آيد بر زبانِ كِلكِ دوست * از جنابِ حضرتِ شاهم بس است اين ملتمس

[ 261 / 9 ]

چه جرم كرده‌ام اى جان و دل به حضرتِ تو * كه طاعتِ منِ بىدل نمىشود مقبول

[ 300 / 5 ]