شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٧

أختر

بگو آشكارا كه نامِ تو چيست * كه اختر همى بر تو خواهد گريست

[ فردوسى ]

نشستم به ره بر ، كه تا پاسخم * بيارد مگر اخترِ فرّخم

[ فردوسى ]

به دو گفت : كاى مهتر نامدار * به كامِ تو باد ، اختر روزگار

[ فردوسى ]

چه دارى نژند ؟ اخترِ خويش را * درم بخش و دينار ، درويش را

[ فردوسى ]

بياموز گفتار و كردارِ خوب * كت اين هر دو ، بنيادِ نيك اختريست

[ ناصر خسرو ]

به دست من و تست نيك اخترى * اگر بد نجوييم نيك اختريم

چو تو خود كنى اخترِ خويش را بد * مدار از فلك ، چشمْ نيك اخترى را

[ ناصر خسرو ]

به اختر كسى دان كه دخترش نيست * چو دختر بُوَد ، روشن اخترش نيست

[ فردوسى ]

روزِ هجران و شبِ فرقتِ يار آخر شد * زدم اين فال و گذشت اختر و كار آخر شد

[ حافظ 162 / 1 ]

شد از بروجِ رياحين چو آسمان روشن * زمين به اخترِ ميمون و طالعِ مسعود

[ 198 / 4 ]

از چنگِ مَنَش أَخترِ بدمهر به در بُرد * آرى چه كنم ؟ دولتِ دورِ قمرى بود

[ 210 / 4 ]

ز چشمِ من بپرس اوضاعِ گردون * كه شب تا روز ، اختر مىشماريم

[ 318 / 3 ]

تكيه بر اخترِ شبگرد مكن ، كاين عيّار * تاجِ كاووس ببرد و كمرِ كيخسرو

[ 399 / 4 ]