شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٣

لقا

ز نقشبندِ قضا هست اميدِ آن حافظ * كه همچو سرو به دستت نگار بار آيد

[ 231 / 9 ]

ساقيا عشرتِ امروز به فردا مفكن * يا ز ديوانِ قضا خطِّ امانى به من آر

[ 243 / 6 ]

چه فتنه بود كه مشّاطهء قضا انگيخت * كه كرد نرگسِ شوخش سيه به سُرمهء ناز

[ 253 / 4 ]

بيا كه هاتفِ ميخانه دوش با من گفت * كه در مَقامِ رضا باش و از قضا مگريز

[ 260 / 7 ]

سرِّ قضا كه در تُتقِ غيب منزويست * مستانه‌اش نقاب ز رخسار بر كشيم

[ 368 / 3 ]

حافظ ز خوبرويان بختت جز اين قَدَر نيست * گر نيستت رضايى ، حكمِ قضا بگردان

[ 377 / 7 ]

لقا

لقا

؛ 1 - ديدار كردن ، ديدن ، ديدار

گفتا نه اين خواهم نه آن ، ديدارِ حق خواهم عيان * گر هفت بحر آتش شود من در روم بهرِ لقا

[ ديوان كبير 1 : 6 ]

2 - روى ، چهره

تو آسمانى و هنرِ تو عطارد است * وان بىقرين لقاىِ تو چون ماهِ آسمان

[ منوچهرى 2 : 211 ]

دليلِ راه شو اى طايرِ خجسته لقا * كه ديده آب شد از شوقِ خاكِ آن درگاه

[ 408 / 2 ]

ظهور معشوق است چنان كه عاشق را تعيين شود كه اوست به صورت آدم ، ظهور كرده . [ كشّاف اصطلاحات الفنون ]