شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤١

گليم خاكسار

عفو تو ، عدّت هر گناهكارى است .

؛ به طلب و به آرزوى

صد جوىِ آب بسته‌ام از ديده در كنار * بر بوىِ تخمِ مِهر كه در دل بكارَمَت

[ 92 / 6 ]

بر بوىِ آن كه در باغ يابد جلا ز رويت * آيد نسيم و هر دم گِردِ چمن بر آيد

[ 229 / 6 ]

بر بوىِ آن كه جرعهء جامت به ما رسد * در مِصطبه دعاىِ تو هر صبح و شام رفت

[ 84 / 5 ]

بر بوى عيدِ وصل چو نظّارگانِ ماه * چشمِ طلب بر آن خمِ ابرو نهاده‌ايم

[ 357 / 7 ]

بر بوىِ كنارِ تو شدم غرق و اميد است * از موجِ سرشكم كه رساند به كنارم

[ 320 / 5 ]

؛ خواهش كردن ، التماس كردن ، درخواست عفو يا كمك كردن از كسى براى ديگرى ، خواهش ، التماس ( معين )

عمريست تا من در طلب هر روز گامى مىزنم * دستِ شفاعت هر زمان در نيكنامى مىزنم

[ حافظ ]

؛ ( اسم خاصّ ) شيطان ، اهريمن ، پدر ديوان ( معين )

؛ سياه گليم : بدبخت ، بىدولت و سيه روز ( برهان )

دمى نمىرودَم از سوادِ ديده ، سرشك * كه صبحِ طفل مبادا چو او سياه گليم

[ سنايى به نقل آنندراج ]

گشتم از غم ، منِ سياه گليم * زردرو ، از سپيدكارىِ تو

[ سيد حسن غزنوى ]