شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٠

عدّت

دارم اميدِ عاطفتى از جنابِ دوست * كردم جنايتى و اميدم به عفوِ اوست

[ حافظ ]

زانجا كه پرده پوشىِ عفوِ كريمِ تست * بر قلبِ ما ببخش كه نقدى است كم عيار

زانجا كه لطفِ شامل و خلق كريمِ تست * جرمِ نكرده عفو كن و ماجرا مپرس

يا رب به وقتِ گل ، گنهِ بنده عفو كن * وين ماجرا به سروِ لب جويبار بخش

شكرانه را كه چشم تو روىِ بتان نديد * ما را به عفو و لطفِ خداوندگار بخش

عفوِ الهى بكند كارِ خويش * مژدهء رحمت بَرسانَد سروش

دوشم نويد داد عنايت كه حافظا * بازآ كه من به عفوِ گناهت ضمان شدم

بپوش دامنِ عفوى به زَلّتِ منِ مست * كه آب روىِ شريعت بدين قَدَر نرود

هست اميدم كه عَلى رغمِ عدو روزِ جزا * فيضِ عفوش ننهد بارِ گنه بر دوشم

حافظ اندر حضرتت لافِ غلامى مىزند * بر اميدِ عفوِ جان بخشِ جهان بخشاىِ تو

منم كه بىتو نَفَس مىزنم ز هى خجلت * مگر تو عفو كنى ورنه نيست عذرِ گناه

عدّت

عدّت

؛ ما يحتاج ( زندگى ) ، لوازم معاش - ساز و برگ ( جنگ )

در بيت :

عفوت ز گناه عذر خواهى * جودت ز سؤال ، شرمسارى

در دو مصراع بيت ، لفّ و نشر مشوّش است يعنى جود تو ، كيسهء هر نيازمند ، و