شرح بر تركيب بند جمال الدين محمد بن عبد الرزاق در ستايش رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

عفو

؛ به كسر اوّل و ثانى ، معروف است كه آسمان باشد و به عربى سماء خوانند .

[ برهان قاطع ]

به مهلتى كه سپهرت دهد ز راه مرو * ترا كه گفت كه اين زال تركِ دستان گفت

[ حافظ ]

سپهر بر شده پرويزنى است خون افشان * كه ريزه‌اش سرِ كِسرى و تاج پرويز است

مجوى عيشِ خوش از دورِ واژگونِ سپهر * كه صافِ اين سرِ خُم جمله دردى آميز است

[ حافظ ]

سيرِ سپهر و دورِ قمر را چه اختيار * در گردشند بر حَسَبِ اختيارِ دوست

گِرِه ز دل بگشا وز سپهر ياد مكن * كه فكرِ هيچ مهندس چنين گره نگشاد

مباش بىمى و مطرب كه زيرِ طاقِ سپهر * به اين ترانه غم از دل به در توانى كرد

چشمِ آسايش كه دارد ؟ از سپهرِ تيزرو * ساقيا جامى به من ده تا بياسايم دمى

در نيلِ غم فتاد ، سپهرش به طنز گفت * الآن قد ندمت و ما يَنْفَع النَدَم

؛ به فتح اوّل بر وزن مركب ، به معنى لشكر و سپاه باشد . بر وزن مجلس ( به كسر سوم ) به معنى گروه سواره [ برهان قاطع ]

مفاد بيت : در شرح رموز غيبت گويت . . .

اينست كه « غيب‌گويىهاى تو براى عقل ، كار و بارى ساخته و هميشه عقل به شرح آن رموز مشغولست »

؛ از گناه كسى در گذشتن ، بخشودن ، گذشت كردن ، بخشايش ، گذشت آمرزش ( معين ) .