سر البيان في علم القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٨

فصل اوّل قرآن

رفتار و كردار و گفتار نيك و انديشهء پاك آنان آشكار شود .

اول و آخر قرآن ز چه با آمد و سين * يعنى اندر ره دين راهبرت قرآن بس

چنگ در گفتهء يزدان و پيمبر زن و رو * كانچه قرآن و خبر نيست فسانه است و هوس

« حكيم سنائى » فردوسى نيز چه نيكو سروده است « 1 » :

خداوند گيتى چو دريا نهاد * برانگيخته موج از او تند باد

چو هفتاد كشتى بر او ساخته * همه بادبانها برافراخته

ميانه يكى خوب كشتى عروس * بر آراسته همچو چشم خروس

پيامبر به دو اندرون با على * همه اهل بيت نبى و وصى

اگر خلد خواهى بديگر سراى * بنزد نبىّ و وصى گير جاى

گرت زين بد آمد گناه منست ؟ * چنين دان كه اين راه راه منست

بر اين زادم و هم بر اين بگذرم * يقين دان كه خاك پى حيدرم

( 1 ) - اين ابيات اشاره به دو حديث نبوى است : الف - ستفترق أمّتى على ثلث و سبعين فرقة كلّها فى النّار إلّا واحدة ( امت من بر 73 فرقه متفرق خواهند شد كه همگى در آتش دوزخند مگر يك فرقه ) . ب - مثل أهل بيتى كمثل سفينة نوح من ركبها نجى و من تخلّف عنها غرق ( مثل خاندان من همچون كشتى نوح است كه هر كس بر آن قرار گرفت رهائى يافت و هر كس از آن دورى جست دستخوش غرقاب نابودى شد ) .