سر البيان في علم القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٨

اختلاف قرّاء در عدد آيات بعضى از سور قرآن

اختلاف قرّاء در عدد آيات بعضى از سور قرآن

اختلاف قرّاء در عدد آيات بعضى از سور قرآن

بين قرّاء در عدد آيات بعضى از سوره‌هاى قرآن مجيد « بدون آنكه زياده و نقصانى در حروف و كلمات آن باشد » اختلاف است از جمله :

1 - در آيهء 44 سورهء نمل ، بعضى از « قِيلَ لَهَا ادْخُلِي » تا « مِنْ قَوارِيرَ » را يك آيه و ما بعدش را آيهء ديگر دانند و برخى هر دو را يك آيه شمرده‌اند .

چون در اين آيهء مباركه شمّه‌اى از داستان بلقيس و حضرت سليمان ( ع ) بيان شده لذا دسته‌اى باعتبار اينكه گفتار دو نفر است آن را دو آيه دانند و گروهى از نظر اينكه مطلب آن دو نفر بهم بستگى دارد آن را يك آيه دانسته‌اند .

همچنين در آيهء 65 سورهء مزبور ، عده‌اى از قُلْ لا يَعْلَمُ تا وَ ما يَشْعُرُونَ را يك آيه و ما بعدش را آيهء ديگر دانند و گروهى هر دو را يك آيه به حساب آورده‌اند .

اين آيهء شريفه مربوط بغيب است كه جز خدا آن را نداند و نيز نميدانند چه وقت برانگيخته ميشوند - چون دو مطلب است بعضى آن را دو آيه دانند و برخى باعتبار اينكه دو موضوع بهم بستگى دارد و مطلب دوم ، فرع مطلب اول است آن را يك آيه دانسته‌اند و در نتيجه ، دستهء اول سورهء نمل را 95 و دستهء دوم 93 آيه دانند .

2 - در آيهء 4 سورهء محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم جمعى از فَإِذا لَقِيتُمُ تا فَشُدُّوا الْوَثاقَ را يك آيه و ما بعدش را آيهء ديگر دانند و گروهى هر دو را يك آيه شمرده‌اند .

قسمت اول اين آيهء مباركه ، مربوط به سختگيرى در جنگ با كفار است و در قسمت دوم ، دستور آزاد كردن اسيران جنگى يا فديه گرفتن را ميدهد - چون دو دستور مختلف است بعضى آن را دو آيه دانند و برخى باعتبار اينكه موضوع سخن در بارهء كافران است آن را يك آيه دانسته‌اند .

و نيز در آيهء 15 سورهء مزبور ، جمعى مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تا