سر البيان في علم القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

وقف اقبح يا كفران

15 - وقف ميان لاء نفى جنس و حروف مشبّههء بالفعل و معمول آنها - حروف مشبّهه بالفعل بر مبتداء و خبر داخل ميشوند و مبتداء را بنا بر اسميّت نصب و خبر را بنا بر خبريّت رفع ميدهند و عبارتند از : إنّ ( بدرستيكه ) - أنّ ( اينكه ) - كأنّ ( گويا - مثل اينكه ) - لكنّ ( ليكن - ولى - امّا ) - ليت ( كاش ) - لعلّ ( شايد ) مانند : إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( بدرستيكه خداوند آمرزندهء مهربان است ) تبصره - نشانهء وقف‌هاى تام - كافى - حسن - اضطرارى در مبحث علائم وقف بتفصيل بيايد .

وقف اقبح يا كفران

وقف اقبح يا كفران

در قرآن كريم در هفده و بقولى نوزده موضع مشروحهء زير نبايد وقف كرد كه آنها را وقف اقبح يا كفران نامند و چنانچه با توجه و اعتقاد بر مضمون آيه ، عمدا وقف شود موجب كفر است :

1 - آيهء 10 سورهء بقرة : وقف بر « فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ لا و شروع از فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً ج » يعنى در دلهاى منافقان ، بيمارى نفاق و عداوت است پس خدا ناخوشى آنان را افزايش دهد تا روى رستگارى نبينند .

2 - آيهء 26 سورهء بقرة : وقف بر إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي و ابتداء از أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها ط يعنى البته خدا خجالت نمىكشد و وانميگذارد از اينكه در قرآن مثل حيوانات كوچك از قبيل پشه و بزرگتر از آن را بياورد .

3 - آيهء 55 سورهء بقرة : وقف بر وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ و شروع از حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً يعنى و ياد آوريد هنگاميكه شما بنى اسرائيل گفتيد اى موسى هرگز به تو نميگرويم تا اينكه خدا را آشكارا مشاهده كنيم .

4 و 5 - آيات 116 سورهء بقره و 68 سورهء يونس : وقف بر « وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً لا و ابتداء از سُبْحانَهُ ط يعنى يهود و نصارى گفتند كه خدا براى خود فرزند گرفته ، خدا از اين نسبت‌ها منزّه است - اخفاى صوت در اين دو جمله از