سيرى در علوم قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠

ايمان و كفر

و مژده بده كسانى را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند به اين كه براى آنها بهشتهائى است .

از اين نوع آيات كه عمل صالح عطف بر ايمان شده ، بسيار داريم و عطف ميان دو مطلب دليل بر تغاير آنهاست يعنى نشان مىدهد كه مطلب اول غير از مطلب دوم است و آن دو نمىتواند يكى باشد . بنابراين نمىتوان عمل صالح را جزء حقيقت ايمان دانست .

3 - همچنين در بعضى از آيات قرآنى مؤمن را با وصف ايمان مورد خطاب قرار مىدهد و از عمل بد او انتقاد مىكند و يا او را به سوى عمل نيكى دعوت مىنمايد و يا مؤمن را با وصف ايمان مورد عفو قرار مىدهد و روشن است كه عفو در صورتى است كه گناهى كرده باشند . اينهمه دلالت دارد كه عمل جزء ايمان نيست .

اينك آيات مربوط به اين قسمت را مىخوانيم :

لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ « 1 »

مؤمنان نبايد كافران را دوستان خود اتخاذ كنند و مؤمنان ديگر را دوستان خود اخذ نكنند .

وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ « 2 »

همانا خدا شما را عفو كرد و خدا بر مؤمنان عنايت دارد .

وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكارِهُونَ يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ كَأَنَّما

( 1 ) - سورهء آل عمران ، آيه 28 . ( 2 ) - سورهء آل عمران ، آيه 152 .