سيرى در علوم قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٤
وعده و وعيد
همچنين در بعضى از روايات عبادت كسانى كه از ترس جهنم عبادت مىكنند به كار برده‌ها تشبيه شده و عبادت كسانى كه با طمع بهشت عبادت مىكنند به كار عمله‌ها و مزد بگيرها تشبيه شده ولى عبادت كسانى كه خدا را براى خدا عبادت مىكنند مانند كار آزادگان قلمداد شده است .
اما بهرحال بهشت و جهنم و وعده و وعيد در بسيارى از افراد مردم مىتواند انگيزه مهمى براى انجام وظايف باشد و لذا قرآن كريم از اين انگيزه به خوبى استفاده كرده و با يادآورى بهشت جاويدان و نعمت‌هاى بىپايان الهى و نيز جهنم سوزان و انواع عذاب‌ها و شكنجه‌هائى كه در آن خواهد بود ، مردم را به اطاعت از دستورات الهى تشويق كرده و از آنها خواسته است كه مراقب اعمال خود باشند .
پيامبر اسلام هم « بشير و مبشر » بود و هم « نذير و منذر » يعنى هم مردم را به بهشت جاويدان الهى وعده مىداد و هم آنها را از عذابهاى سخت و دردناك قيامت مىترسانيد اين دو لقب را قرآن كريم به پيامبر اسلام داده است :
إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً « 1 »
ما تو را به حق مژده دهنده و بيم دهنده فرستاديم .
البته اين دو لقب اختصاص به پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلم نداشت و همه انبياء اين دو لقب را داشته‌اند و يكى از وظايف رسالت و نبوت همين مژده دادن و بيم دادن مردم بوده است تا مردم به انجام وظايف خود وادار شوند .
فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ « 2 »
پس خداوند پيامبران را برانگيخت در حالىكه آنها مژده‌دهنده و بيم
( 1 ) - سوره بقره ، آيه 119 . ( 2 ) - سوره بقره ، آيه 213 .