سيرى در علوم قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٨١

تازگى قرآن

يَشاءُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ « 1 »

خداوند زيباترين سخن تازه را نازل كرد كتابى كه آيات آن مشابه هم و دو به دو است . از تلاوت آن پوست كسانى كه از پروردگار خود مىترسند جمع مىشود و سپس پوست و دل آنها با ياد خدا نرم مىشود اين هدايت خداست كه هركس را بخواهد هدايت مىكند و كسى كه خداوند او را گمراه سازد هدايت‌كننده‌اى براى او نخواهد بود .

در اين آيه علاوه بر اينكه از قرآن به عنوان احسن الحديث نام برده شد به اين حقيقت نيز اشاره شده كه خواندن قرآن با خواندن قرآن فرق دارد و كسانى كه خوف و خشيت الهى در وجود آنهاست موقع تلاوت آيات قرآنى دچار حالت روحى ويژه‌اى مىشوند و گاهى پوست بدنشان از تاثير آيات الهى جمع مىشود و گاهى به آرامش و سكون مىرسند . طبيعى است كه در اين حالتهاى روحانى است كه عمق معانى قرآن رخ مىنمايد و شخص را به رعب و يا وجد مىاندازد .

در اينجا توجه خوانندگان عزيز را به يك روايت جلب مىكنيم :

از امام صادق عليه السلام پرسيدند كه چرا قرآن هميشه تازه است فرمود :

لان الله تبارك و تعالى لم يجعله لزمان دون زمان و لالناس دون ناس فهو فى كل زمان جديد و عند كل قوم غض الى يوم القيامة « 2 »

زيرا كه خداوند قرآن را براى زمانى خاص و مردمى خاص قرار نداده پس قرآن در هر زمانى جديد است و در پيش هر قومى با طراوت است .

( 1 ) - سوره زمر ، آيه 23 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 92 ص 15 .