سيرى در علوم قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٢٧

توطئه چهارم : استهزاء قرآن :

شك و تزلزل در ميان اصحاب حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم اين نقشه ماهرانه را كشيدند و قرار گذاشتند كه اول صبح به ظاهر ايمان بياورند و در پايان روز از محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم اعلام بيزارى كنند تا بدينوسيله آنهائى را كه به پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلم و قرآن ايمان آورده بودند دچار شك و ترديد سازند خداوند با اين آيه پيامبر را از نقشه آنها باخبر كرد و پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم و مسلمانان را در جريان توطئه آنان قرار داد .

توطئه چهارم : استهزاء قرآن :

توطئه چهارم : استهزاء قرآن :

استهزاء به پيامبران و آيات الهى سابقه‌اى طولانى دارد و هيچ پيامبرى نيامد مگر اينكه مورد استهزاء و ريشخند مخالفان قرار گرفت :

يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ « 1 »

اى دريغ بر مردم كه هيچ پيامبر بر آنها نيامد مگر اينكه او را مسخره كردند .

وقتى چيزى مورد استهزاء و سخريه قرار گرفت ، مردم به ديده حقارت به آن مىنگرند مخالفان انبياء هم مىخواستند آنها را تحقير كنند و سخنانشان را بىاهميت جلوه دهند .

كافران عصر پيامبر اسلام نيز پيامبر و قرآن را استهزاء كردند و هدف آنها تحقير اسلام در نظر مردم بود . قرآن كريم در چندين مورد به اين موضوع پرداخته است در جائى با يك استفهام انكارى خطاب به منافقين مىگويد :

قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ « 2 »

( 1 ) - سورهء يس ، آيه 30 . ( 2 ) - سورهء توبه ، آيه 65 .