حكمت نامه جوان ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٧
حديث
1 / 1 5 دعاى بسيار
1 / 1 5 دعاى بسيار
قرآن
قرآن
« به راستى كه ابراهيم ، « اوّاه ( بسيار آه كشنده به ياد خدا ) » و بردبار بود » .
« به راستى كه ابراهيم ، بردبار ، « اوّاه ( بسيار آه كشنده به ياد خدا ) » و انابه كننده بود » .
حديث
حديث
511 . امام باقر عليه السلام درباره تفسير كلمه « اوّاه » : « به راستى كه ابراهيم ، اوّاه و بردبار بود » : يعنى بسيار دعا كننده بود .
512 . امام صادق عليه السلام درباره تفسير كلمه « اوّاه » : « به راستى كه ابراهيم ، بردبار ، اوّاه و انابه كننده بود » : يعنى بسيار دعا كننده بود .
513 . امام باقر عليه السلام : روزى ابراهيم عليه السلام براى عبرت گرفتن به سياحت در شهرها پرداخت . از سرزمينى گذشت و مردى را ديد كه ايستاده است و نماز مىگزارد ، صدايش را به آسمان بلند كرده و لباسش از موست .
ابراهيم عليه السلام ، نزد او ايستاد و از او شگفت‌زده شد و منتظر فراغت وى از عبادت شد . چون نمازش طولانى شد ، ابراهيم عليه السلام با دست ، تكانَش داد و گفت : « [ نماز خود را ] كوتاه كن كه مرا خواسته‌اى است » .
مرد ، [ نمازش را ] كوتاه كرد . ابراهيم عليه السلام نشست و به وى گفت : « براى چه كسى نماز مىخوانى » .
گفت : براى خداى ابراهيم .
گفت : « خداى ابراهيم كيست ؟ » .
گفت : آن كه تو و مرا آفريد .
سپس ابراهيم عليه السلام به وى گفت : « از روش عبادت تو خوشم آمده است و من دوست مىدارم با تو در راه خداى عز و جل برادرى كنم . اگر خواستم تو را زيارت و ملاقات كنم ، خانه‌ات كجاست ؟ » .