حكمت نامه جوان ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٥
حديث
نمرود گفت : چگونه ؟
گفت : ديدم تو فرزندان رعيّت را به قتل مىرسانى و در نتيجه ، نسل ، منقرض مىشود . [ با خود ] گفتم اگر اين كودك ، همان است كه تو به دنبالش هستى ، او را به تو مىدهم تا او را به قتل برسانى و از كشتن فرزندان مردم ، دست بردارى و اگر آن كودكِ [ مورد نظر تو ] نبود ، فرزند ما براى ما باقى مىماند و اينك ، بر او دست يا فتى و هرچه مىخواهى ، انجام بده و از كودكان مردم ، دست بردار .
نمرود ، استدلال او را پسنديد و سپس به ابراهيم عليه السلام گفت : چه كسى اين كار را با خدايان ما انجام داده است ، اى ابراهيم ؟
ابراهيم عليه السلام گفت : « بزرگ‌ترِ آنان ، چنين كرده است . از آنان بپرسيد ، اگر سخن مىگويند » .
امام صادق عليه السلام فرمود : « به خدا سوگند ، بزرگ‌ترِ بت‌ها چنان نكرد و ابراهيم عليه السلام هم دروغ نگفت » .
گفته شد : چگونه .
فرمود : « ابراهيم گفت : بزرگِ بتان چنين كرده است ، اگر سخن گويد و اگر سخن نگويد ، پس ، بزرگ آنان كارى نكرده است » .
1 / 1 2 دوست خداوند
1 / 1 2 دوست خداوند
قرآن
قرآن
« خداوند ، ابراهيم را به دوستى گرفت » .
حديث
حديث
504 . پيامبر صلى الله عليه و آله : خداوند ، ابراهيم را به دوستى نگرفت ، مگر به خاطر غذا دادنش [ به مردم ] و نماز خواندنش در شب ، به هنگامى كه مردم در خواب‌اند .
505 . امام باقر عليه السلام : خداوند عز و جل ابراهيم را به دوستى گرفت ؛ زيرا [ درخواست ] كسى را رد نكرد و از كسى جز خداوند عز و جل درخواست ننمود .