حكمت نامه جوان ( فارسى ) — الصفحة ٢٩
ب بيكارى
اين آفات ، عبارت‌اند از :
الف همنشين ناشايسته
الف همنشين ناشايسته
مصاحب ناشايسته و ناجنس ، به دليل آن كه زمينه‌ساز انواع فسادها و آلودگىهاى اخلاقى و عملى است ، از همه آفات جوانى خطرناك‌تر است . به گفته پيامبر خدا :
مَثَلُ جَليس السّوءِ مَثَلُ القَينِ ، إن لَم يُحَرِّق ثَوبَكَ أصابَكَ مِن ريحِهِ . « 1 »
همنشين بد ، مانند [ كارگاه ] آهنگرى است كه اگر لباست را نسوزاند ، بوى بدش آزارت مىدهد .
خطر همنشين بد تا آنجاست كه ستمگر در دوزخ ، دو دست حسرت با دندان مىگزد و مىگويد :
« يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا . « 2 »
واى بر من ! كاش فلان شخص را به دوستى صميمانه برنگزيده بودم » .
از اين رو ، در آسيب‌شناسى جوانان ، مسئله همنشين ، بيشترين اهمّيت را دارد و بدون اين آفت‌زدايى ، پيشگيرى از هيچ آفتى امكان‌پذير نيست و به گفته حافظ شيرازى :
نخستْ موعظه پير صحبت ، اين حرف است * كه از مصاحب ناجنس ، احتراز كنيد .
در فصل سوم از بخش سوم حكمت‌نامه ، خطر همنشين بد ، علامات آن ، و ويژگىهاى خطرناك‌ترين دوستان از نگاه قرآن و احاديث اسلامى ارائه مىگردد .
ب بيكارى
ب بيكارى
دومين زمينه‌ساز فساد و كارهاى نابخردانه ، بيكارى است . « 3 »
اعتياد و خودفروشى
( 1 ) ر . ك : ص 211 ح 357 .
( 2 ) فرقان : آيه 28 .
( 3 ) ر . ك : ص 203 ( نكوهش بيكارى ) .