حكمت نامه جوان ( فارسى ) — الصفحة ١٤١
5 / 8 مسابقه
206 . امام على عليه السلام : پيامبر خدا ، اجازه برگزارى مسابقه اسب سوارى را داد و خود ، آن را اجرا كرد و هفت مثقال نقره ، [ جايزه ] مقرّر كرد .
207 . امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، اسب‌هايى را كه براى مسابقه ورزيده شده بودند ، « 1 »
از محلّه حَفيا « 2 »
تا مسجد بنى زُرَيْق « 3 »
به مسابقه وا داشت و سه نخله خرما ، جايزه آن قرار داد . به نفر اوّل ، يك نخله ، به نفر دوم [ كه سرِ اسب او مقابل كَفَل اسب اوّل بود ، ] يك نخله ، و به نفر سوم هم يك نخله خرما بخشيد .
208 . مسند ابن حنبل به نقل از عبد اللّه بن عمر : پيامبر خدا ، ميان اسب‌ها مسابقه برقرار كرد . اسب‌هايى را كه براى مسابقه ورزيده شده بودند ، از محلّه حفياء ( يا حيفاء ) تا محلّه ثَنية الوداع به حركت درآورد و اسب‌هايى را كه براى مسابقه ورزيده نشده بودند ، از محلّه ثنية الوداع تا مسجد بنى زُرَيق . من ، سواركارى ورزيده بودم و از همه مردم ، پيشى گرفتم . اسب ، مرا تا مسجد بنى زُرَيق بُرد .
209 . عوالى اللّئالى : پيامبر خدا ، از كنار گروهى از انصار گذشت كه تيراندازى مىكردند . فرمود : « من در گروهى هستم كه ابن ادرَع در آن است » .
گروه ديگر ، دست از مسابقه كشيدند و گفتند : گروهى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آن است ، شكست نمىخورد .
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « تيراندازى كنيد . من با هر دو گروه ، تيراندازى مىكنم » ، و با هر گروه ، تيرى انداخت . هيچ‌يك از دو گروه نتوانستند برنده شوند . آنها پيوسته تيراندازى مىكردند و فرزندان خود را نيز در مسابقه شركت دادند و فرزندانِ فرزندان خود را نيز شركت دادند ؛ ولى هيچ يك از دو گروه ، برنده نشدند .
210 . عوالى اللّئالى به نقل از ابو لُبَيْد : از ابن مالك سؤال شد : آيا شما در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله مسابقه مىداديد ؟
گفت : بلى . پيامبر خدا ، اسب خود را به عنوان جايزه تعيين كرد و برنده شد و از اين كار ، خشنود گشت .
( 1 ) رسم عرب بر اين بود كه جهت آماده‌سازى اسب براى مسابقه ، ابتدا مدّتى آن را فربه مىكردند و سپس ، آن را لاغر مىنمودند . به اين عمل ، « اضمار ( ورزيده كردن ) » مىگفتند . م .
( 2 ) محلّى در چند كيلومترى مدينه .
( 3 ) نام قبيله‌اى از انصار در مدينه .