سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ٩٤

[ وصف‌حرم مدينه رسول صلى الله عليه و آله ]

گويد او با مير دزدان بىخبر * بند كن بر قافله راه و گذر

بسته شد چون ره بر اين مظلوم چند * در ميانه قصهء صلح او فگند

گيرد او از هر شتر مقدار زر * مىشود مجموع آن بىعد و مر

جمله را در كيسهء خود مىنهد * اندكى زانها به دزدان مىدهد

او بلاى جان هر مسكين بود * در سر هر بركه كارش اين بود

با وجود آن بود جوياى مزد * از ثواب آخرت اين دزد دزد

كس ز درد سر بناليدى اگر * مرده بودى بىسخن روز دگر

ساربان با وى كند پيوسته جنگ * بر سر و رويش زند هر لحظه سنگ

گويدش ميل يمين كن زان كنار * چون چنان شد گويدش ميل يسار

هر زمانى مىزند سنگى برو * گويدش بهر چه مىخفتى برو

روز اول نيم جان شد چون به سنگ * چون نيايد از حيات خود به تنگ

بست او را بر شتر محكم چنان * شد بريده سينه‌اش از ريسمان

ساربان اين‌ها كند با حال او * نسخه گيرد مير حاج از مال او

روز ديگر خستهء بار ستم * بار بندد در بيابان عدم

قافله آمد چو در نزديك شام * بهر استقبال آمد خاص و عام

هر كسى جوياى خويش و آشنا * جز عجم كانجا ندارد جز خدا

بود آن غوغا بسى ز اندازه بيش * راست مثل بره و غوغاى ميش

بعضى دلشادند از ديدار يار * بعض ديگر را دل از هجران فكار

بعضى را شادان دل افسرده‌شان * بعضى گريان از براى مرده‌شان

يك طرف آنجا فغان و ماتم است * سوى ديگر خلق شاد و خرم است

* * *