سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ٩١

[ وصف‌حرم مدينه رسول صلى الله عليه و آله ]

نور او برتر بود از نور مهر * طاق محرابش هم از طاق سپهر

در فلك معراج با آن پيكرش * پايهء پستى بود از منبرش

نام درهاى حرم اى نيك نام * باب جبريل است و رحمت و السلام

بادْ ما را در قيامت او شفيع * تا شويم آزاد چون اهل بقيع

هست گورستان آنجا چون بهشت * گرچه در وى نى درخت است و نه كشت

هر كه آنجا مرد نيكو بنده‌ايست * مردهء او بهتر از هر زنده‌ايست

بنده آزادست از فضل إله * چون احُد گر باشدش كوه گناه

آن زمين بهتر بود از آسمان * اى فداى آن زمين صد نقد جان

گرچه بىآب و گياه است آن زمين * ليك بهتر باشد از خُلد برين

زينت دنيا نيفتادش قبول * با رياضت ساخت مانند رسول

بود او را چون رياضت شيوه‌اش * زان رياضت شد محمد ميوه‌اش

صبح چارم چون برآمد از ظلام * قافله رو كرد زانجا سوى شام

چون روان گرديد از هر سو قطار * گشت پيدا دزد بيش از مور و مار

هر يكى را توسنى در زير ران * بود با صرصر ز تندى هم عنان

جمع گرديده بزرگ و ريزه‌شان * بيش از خار مغيلان نيزه‌شان

زمت سرخى بر سر هر يك پديد * جمله‌شان همچو سگان خوپليد

هست هر يك زشت‌رو و تندخو * چون بلوچان جمله‌شان ناشسته‌رو

هر يكى را بود صورت مثل ديو * همچو شيطان جمله‌شان پر مكر و ريو

هر كسى هر سال زان جمع پليد * حاجيان را بىسبب سازد شهيد

كعبه بهر قتل جمعى بىگناه * جامهء خود مىكند دايم سياه

از شهيدان عجم زان اهل دين * شد فرو زمزم ز خجلت در زمين

از حيات خود مباداشان برى * باد همرنگ كلاهش هر سرى

از عرب پيوسته حال خاص و عام * اين چنين است از مدينه تا به شام