سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ٧٨

[ درمنى ]

اگر جرمم نبخشى واى بر من * جهنّم باشدم مأواى مسكن

چو آن شب را به الحاح و به زارى * به روز آوردم از اميدوارى

[ درمنى ]

[ درمنى ]

سحر چون خور برآورد از افق سر * روان گرديدم از وادىّ مشعر

چو نزد جمرهء عقبى رسيدم * عنان محمل خود را كشيدم

به فرمان خداوند يگانه * نمودم رجم و گرديدم روانه

پس آنگه در منى خرگه تكيدم * جمل از بهر قربانى خريدم

چو فارغ گشتم از قربانى خويش * بريدم موى از پيشانى خويش

نمودم نكس سوى كعبة اللَّه * روان گرديدم از گرد همان راه

شدى از كعبه چشمم چون منوّر * بگرديدم به دور او مكرّر

چو كردم هفت شوط حجِّ اسلام * خط آزادى از دوزخ شد انعام

نمودم سعى تا سعى صفا را * بياوردم به جا منّت خدا را

جلا چون يافتى آيينهء من * صفا دادى صفا بر سينهء من

دگر كردم قدم را چست و چالاك * نهادم رو به سوى ايزد پاك

كه تا گردم بسان چرخ گردون * بگرد خانهء دادار بى چون

چو آوردم به جا حجّ نسا را * زدم بر روى شيطان ، پشت پا را

روان سوى منا گشتم دگر بار * دو فرسخ ره در آن شب كردم ايلغار

چو فردا شد قدم چالاك كردم * دل از وسواس شيطان پاك كردم

ندادم ره به دل افعال بد را * فلاخن كردم انگشتان خود را

زدم بر هر سه جمره سنگ بيداد * بگفت استاد من دستت مريزاد

دگر بر جاى خود رجعت نمودم * بگردون گفت از رجعت « 1 » بسودم

( 1 ) . شايد : رفعت .