سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ٤٦

[ ايروان ]

دگر آن بحر آمد در تلاطم « 1 » * همى زد موج چون درياى قلزم

جرس‌ها گشته با هم نغمه‌پرداز * گرفتندى به هامون بهر ما ساز

[ ايروان ]

[ ايروان ]

كه تا پيموده شد ره هشت فرسنگ * شدى جمازه‌ام لنگ و دلم تنگ

كه تا بر ايروان ظهرى رسيديم * بر آسوديم و شش روز آرميديم

چه گويم من ، ز دست ايروان داد * كه آب او مرا بر باد مىداد

مرا از آدميّت كرد بيرون * تنم كاهيده شد مانند مجنون

نماندى قوّت و تاب و توانم * بدين نكته شدى گويا زبانم

ز دست ايروان گر جستم آسان * نبينم روى مردن تا صفاهان

ز آب و ميوه و نانش چه خوردم * ملك گشته خورش‌ها قطع كردم

بدين گونه بُدم تا بيست روزى * برى گشته ز رزق و هم ز روزى

نبودى ديگر اميد حياتم * زدى خرگه به نزديك مماتم

كه تا بخشيد ديگر بىنيازم * شفايى از شفاخانش بازم

ز شش روز دگر گشتند حجاج * ز دست ايروان بر كوچ محتاج

رسيد از هر طرف در آن ولايت * دگر از حاج شد طرفه حكايت

چو نيمى رفت از شب بار كردند * به خود ديّان دين را يار كردند

زمين آمد ستوه از سُمّ اسبان * هوا شد تيره از گرد بيابان

رسيدى بر فلك غوغاى مردم * ملك كردى تعجب زان تلاطم

خم آوردى زمين از ثقل آدم * شدى چون چرخ گردون پشت او خم

( 7 ) شكستى ارّه پشت سمك را ! * نمودى خيره چشمان ملك را

ز پيشاپيش بيرق‌هاى الوان * ز هر سو بود چاووشان خوش‌خوان

( 1 ) . در تمامى اشعار « طلاطم » ضبط شدهاست كه اصلاح كرديم .