سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

زيارت فاطمهء زهرا - س -

نقش كف پاى شتر ره به ره * داده نشان‌ها ز مه چارده

طرفه‌تر اين است كه در راه بدر * روى زمين گشته پر از ماه بدر

بدر كه كامل به همه باب شد * منزل خورشيد جهان‌تاب شد

طَيْبه كه شد مغرب خورشيد جود * زرديش از وادى صفرا نمود

زردى روز آينه مغرب‌ست * مغرب خورشيد جهان يثربست

اى قدم از سر به رهش ساخته * پا ز سر دغدغه بشناخته

بىسر و بىپا شده بشتافتى * ره به حريم حرمش يافتى

كوكب اقبال تو مسعود بود * عاقبت كار تو محمود بود

بخت تو زد تخت بر اوج سپهر * سود به نعلين تو رخ ماه و مهر

شاهد مقصود ترا ره نمود * بر تو چه درها كه ز دولت گشود

اى شده محرم به حريم وصال * وقت طلب آمد و گاهِ سؤال

لب بگشا بهر دعاى ثواب * هست درين وقت دعا مستجاب

هر چه به غيب و به شهادت درست * از صدقات سر آن سرورست

باش ز گرد سر او صدقه جوى * جز به حريم حرمش ره مپوى

وجه نبى را چه مواجه شوى * بىخبر و واله و بىخود شوى

بار دگر ز آن سوىِ حجره خرام * بانگ برآور به صلات و سلام

ميوهء دل قرّة عينِ رسول * زهره گردونِ نبوت بتول

سيدهء جمله زنانِ بهشت * مانده ، در پاى نبى سر به خشت

لب بگشا بهر دعا و ثواب * هست در اين وقت دعا مستجاب

لب بگشا كآنچه ترا در دل است * يك به يك از تربت او حاصل است