سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ١٢٨

اعمال‌منى

كشته درين بىحد و قربان بسى * تشنه به خون تيغ به كف هر كسى « 1 »

هر كه نشد كشتهء شمشير دوست * لاشهء مردار به از جان اوست

سرخى خون آيت صنع اللَّه است * كُشته شو آنجاى كه قربانگه است

آن همه جوينده كه اينجا درند * جان بفروشند و غم دل خورند

يك طرفش آمده خون‌ها به جوش * وز طرفى جوشش كالا فروش

هر كسى و همّت والاى خويش * سود برد در خور كالاى خويش

سر بكش از تيغ و فرود آر سر * كرده ز سر قيد علايق به در

گر سر موييست علايق ترا * نيست يكى خدمت لايق ترا

رو سر تسليم و رضا پيش گير * در ره دين ترك سر خويش گير

سر بتراشيد چو مو اند كيست « 2 » * اندك و بسيار درين ره يكيست

زندگى از سر دگر آغاز كن * از بدن خويش كفن باز كن

جامهء خود باز ستان از گرو * جان تو « 3 » نوروزى نوروز نو

بر تو شد اكنون همه اشيا حلال * غير دخولى كه كنى با حلال

بر تو فداگر شده لازم بده * عقده گشايى كن و بگشا گره

سبعه نگر باز كه سيّار شد * يك به يك اركان همه در كار شد

هشت گدا بشمر و يك گوسفند * پاره « 4 » كن از يكدگرش بندبند

ور كنيش ذبح و به ايشان سپار « 5 » * پس متساوى دهشان اختيار

اى كه به مقصود ره آورده‌اى * ره به سوى مقصد خود برده‌اى

( 1 ) . در « خ » : تشنه به خون دشنه به خون هر كسى . ( 2 ) . در « خ » : سر بتراش ارچه كه مو اندكيست . ( 3 ) . در « چ » : جامهء . ( 4 ) . در « خ » : باز . ( 5 ) . در « خ » : ذبح كنش ورنه به ايشان سپار .