سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ١١١

حسب حال مصنف

غسل برآرند در آب از نخست * تا شود احرام بر ايشان درست

گرد و غباريست كه بر خاطرست * نى همه آن گرد كه بر ظاهرست

موى سرت جمله علاقات دل * كانْست به اسباب جهان متّصل

يك به يك آن‌ها همه را دور ساز * كعبه صفت خانه « 1 » پر از نور ساز

اوّل از آلايش تن پاك شو * پس به حريم دل او خاك شو

بر سر آن خاك برِ آب رو * نيّت غسل آور و كن شستشو

از پى رميت چو بود دسترس * دم شودت لازم اين ملتمس

گر نبود دسترس دم تو را * روزه بود در عوض آن دم تو را

روزه دو روزه بود بر تو دَيْن * تا كه بود حج تو با زيب و زين

ساز در ايام حج اوّل ادا * با عرفه ، ترويه و نحر را

اين سه بود وقت شروع حجت * نيست دگر بعد رجوع حجت

چون كه به احرام نمايى قيام * بر تو شود فعل طبيعت حرام

از پى احرام ازار و ردا * به بود ار سازيش از هم جدا

بر صفت رده درآ در كفن * جامهء احرام بپوشان بدن

رشتهء تلبيس ز سوزن بكش * خلعت سوزن زده از تن بكش « 2 »

زندگى آزادگى است از همه * ميل به حج مردگىست از همه « 3 »

مردهء او با كفن پاره به * عاجز و افتاده و بيچاره به

سرو و گل و ياسمن و نسترن * با كفن پاره روند در چمن

جان به نياز آر و بدن در نماز * سجده كن آنگاه بر بىنياز

( 1 ) . در « چ » : آينه . ( 2 ) . اين بيت از تحفة الابرار جامى ، مقالهء هفتم اقتباس شده . در آنجا به جاى تلبيس ، تدبير آمده است . ( 3 ) . در « س » : ميل به حج مرده‌گىست از همه .