سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ١٠٦

زيارت‌مدينه

مرا از واردات عالم غيب * بدادى از كرم اين نسخه بىريب

توقّع اين بود از اهل ادراك * خداوندان . . . . . . درّاك

كه چون پيش نظر اين نظم آرند * ز لطف خود نظر بر وى گمارند

اگر در وى بود سهو و خطايى * كه ناشى گشته باشد از ادايى

از آن خط خطا را بر تراشند * به طعن اندر پس سهوش نباشند

به تيغ تيز و كلك عنبر افشان * كنند اصلاح آن از لطف و احسان

خود تاريخ آن را يافت بىرنج * ز هجرت نهصد و پنجاه با پنج

به قرب كعبه آمد اختتامش * به كام دل رسيدم از ختامش