سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢

زيارت‌مدينه

پس آنگه از سر تعظيم و اجلال * به سوى روضه آور روى اقبال

دو ركعت سنت اى يار نكوكار * ز روى دل در آن محراب بگزار

ز بعد آن از آن محراب انور * توجه سوى وجه حضرت آور

به قلب خاشع آن نزديك شبّاك * توجه كن به سويش از دل پاك

به صد عجز و نياز و خاكسارى * همى كن حال خود را عرضه دارى

به هر گه مىكنى بر وى سلامى * رسان گر باشدت از كس پيامى

در ابلاغ تحيّت جهد بنماى * به هر نوعى كه بتوانيش بستاى

پس از عرض تحيّت اى نكوكار * شهادت را به نزدش عرضه مىدار

بگو دارم شهادت از دل و جان * كه هستى تو رسول جمله خَلقان

به جهد خود ادا كردى رسالت * نورزيدى در امر آن كسالت

رسانيدى به خاص و عام آن را * ادا كردى به وجه تام آن را

جهاد اصغر و اكبر نمودى * دمى خالى از اين هر دو نبودى

عبادت كرده‌اى حق را بدانسان * كه مثل آن عبادت هيچ نتوان

به عالم از طريق لطف و رحمت * نكردى كم نصيحت را ز امت

هر آنچه بر تو واجب بود كردى * هر آنچه حق تو را فرمود كردى

جزاى خيرت از حق باد حاصل * شوى با هر چه كام توست و اصل

ز بعد عرض تسليم و شهادت * بگو از حال خويش اى باسعادت

كه اين مسكين سرگردان بىدل * نكرده از عبادت هيچ حاصل

مرا سرمايهء عمر گرانى * شده صرف ره عصيان تمامى

من از پا تا به سر غرق گناهم * ز فعل ناخوش خود رو سياهم

دليرى كرده‌ام در جرم و عصيان * ز من صادر شده عصيان فراوان

ز بار معصيت پشتم خميده * كسى چون من گنهكارى نديده

نكردم از عمل در دهر كارى * كزان بتوان گرفتن اعتبارى