سفرنامه منظوم حج ( فارسى ) — الصفحة ١٠٠

زيارت‌خانهء خدا

به هنگام اشارت اى برادر * همى ران بر زبان اللَّه اكبر

پس آن را بهر بوسه سوى لب آر * همى بوس از سر تعظيم هر بار

چو حاصل شد ز طوف كعبه‌ات كام * به سوى ملتزم يك لحظه بخرام

توقف كردنت آنجا ثواب است * دعاها اندر آنجا مستجاب است

بگير از روى شوق استار كعبه * بنه رخساره بر ديوار كعبه

به زارى و تضرع كوش آنجا * تمامى عرض حال خويش بنما

بكن عرض نياز خود كماهى * بخواه از حق در آنجا هر چه خواهى

پس آنگه جانب خلف مقام آ * توقف اندر آنجا نيز بنما

دو ركعت سنتى آنجا ادا كن * برآور دست خويش و پس دعا كن

توقف اندر آنجا هم ثواب است * دعاها نيز آنجا مستجاب است

نماز آنجا چو كردى و دعا هم * روان شو از پس آن سوى زمزم

سر خود را درآور اندر آن چاه * برآور دست آنجا حاجتى خواه

بخور از آب آن چندان كه خواهى * كه يا بى بهره از فيض الهى

بخور از آب زمزم كان دوا است * شفاى عاجل هر رنج و داء است

دگر ره قصد تقبيل حجر كن * بدان خود را دگر ره بهره‌ور كن

چو تقبيلش نمودى از وفا كيش * بگير از روى دل راه صفا پيش

توجه جانب كوه صفا كن * ز روى مسكنت آنجا دعا كن

ثنا و حمد حق بسيار مىگوى * پس آنگه ره به سوى مروه مىپوى

برو آهسته تا نزديك ميلين « 1 » * همى دو در ميان اى قرة العين

وز آنجا تا به مروه اين نكوكار * برو آهسته و مىباش هشيار

بدينسان هفت نوبت اى نكوكار * طواف اين دو موضع را بجا آر

( 1 ) . مقصود علامتى است كه از آنجا تا چند قدم بايد به صورت لكّه حركت كرد و اكنون اين فاصله را با چراغ سبز مشخص كرده‌اند .