تاريخ التراث العربي ( تاريخ نگارش هاى عربى ) ( پزشكى ، دارو سازى ، جانور شناسى ، دام پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢١

156 / احمد بن ابى الاشعث / 2159

آثار :

[ 1148 ] 1 . الدكّان [ 5935 ]

كه به احتمال قوى همان است كه ابن ابى اصيبعه از آن به صورت كتاب الأقراباذين نام مىبرد .

نسخه : ظاهريه ، طب 34 ( 80 گ ، 797 ه ، نك : حمارنه ، ص 41 - 236 ) ؛ با عنوان الاقراباذين : حلب ، نحّاس ( 930 ه ، نك : سباط ، فهرس ، ذيل 55 ، ش 2937 ) .

[ 1149 ] عبد الرزاق بن يكن حلبى حريرى در 1205 ه / 1790 م مختصرى از آن تهيه كرد [ 5936 ]

نسخه : حلب ، بازيل ( به خط مؤلف ، نك : سباط ، فهرس ، 2 / 109 ، ش 2017 ) .

افزوده : « 1 » كتاب الدكان ( كتاب الاقراباذين ) حاوى 468 نسخه‌ى دارويى است در 17 فصل . در آن از جالينوس ، سابور ، يحيى بن ماسويه ، اسحاق بن عمران و رازى نقل قول مىشود .

[ 1150 ] 2 . ارجوزة في الطبّ [ 5937 ]

ابن جلجل و ابن ابى اصيبعه ابياتى از آن را نقل كرده‌اند .

افزوده : « 2 »

ارجوزة في الطبّ او كه تاكنون فقط چند بيت از آن شناخته بود ، به‌طور كامل به دست آمده است :

تهران ، مجلس ( 3 ) 6520 ( 8 گ ، ق 7 ه ) .

از آن گذشته ابن ابى اصيبعه از كتابى به نام تعاليق و مجربات في الطبّ نام مىبرد .

155 / عمران بن ابى عمرو / 2158

155 / عمران بن ابى عمرو / 2158

عمران بن ابى عمرو در خدمت عبد الرحمن سوم در قرطبه بود كه در 350 ه / 961 م درگذشت .

منابع : ابن جلجل ، 98 ؛ ابن عذارى ، البيان المغرب ، 2 / 314 - 313 ؛ ابن ابى اصيبعه ، 2 / 41 .

آثار :

ابن سمجون از اثرى از او كه احتمالا كنّاش اوست نقل قول مىكند ، نك : كاله ، در اسناد اسلامى چاپ‌نشده ، 1952 م ، ص 32 .

156 / احمد بن ابى الاشعث / 2159

156 / احمد بن ابى الاشعث / 2159

ابو جعفر احمد بن محمّد بن ابى الاشعث ( د : 360 ه / 970 م ) از مردم ايران بود ؛ از آن ديار ناگزير به فرار به موصل شد و در همان‌جا به آموختن طب آغاز كرد . ابن ابى اصيبعه او را طبيبى ممتاز و مؤلف كتاب طبى ، كارشناس بزرگ جالينوس و مفسّر آثار وى مىداند . از جمله شاگردان اويند : محمّد بن توّاب موصلى ، ابن ثلّاج و احمد بن محمّد بلدى .


( 1 ) . از افزوده‌هاى مندرج در انتهاى ج 7 . ( 2 ) . از افزوده‌هاى مندرج در انتهاى ج 5 .