الحياة ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣١

حديث

4 * ( وَالَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ ، يَقُولُونَ : رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَلإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالإِيمانِ ، وَلا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلاًّ لِلَّذِينَ آمَنُوا ، رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ، ) * « 1 » آنان كه پس از ايشان آيند مىگويند : پروردگارا ! ما را و برادران ما را كه پيش از ما بودند و ايمان آوردند بيامرز ، و در دل ما نسبت به ديگر مؤمنان كينه قرار مده ، كه تو مهربانى و رحيم ،

حديث

حديث

1

النبي « ص » : و الَّذي نفسي بيده ، لا يضع الله رحمته إلَّا على رحيم .

قالوا : يا رسول الله كلَّنا نرحم . قال : ليس بالَّذي يرحم نفسه خاصّة ، و لكن الَّذي يرحم المسلمين عامّة . « 2 »

( 2 ) پيامبر « ص » : سوگند به آنكه جانم به دست او است ، كه خدا رحمت خود را جز بر انسان رحيم فرو نمىفرستد . گفتند : اى پيامبر ! ما همه رحم مىكنيم ، گفت : مقصود كسى نيست كه به خود رحم كند ، بلكه كسى است كه به عموم مسلمانان رحم كند . 2

النبي « ص » : مداراة النّاس نصف الايمان ، و الرّفق بهم نصف العيش . « 3 »

( 3 ) پيامبر « ص » : مدارا كردن با مردمان نيمى از ايمان است ، و مهربان بودن نيمى از زندگى . 3

الامام الصادق « ع » : لكلّ شيء شيء يستريح إليه ، و إنّ المؤمن يستريح إلى

« 1 » سورهء حشر ( 59 ) : 10 . « 2 » « تنبيه الخواطر » ( مجموعهء ورّام ) 2 / 11 . « 3 » « تحف العقول » / 35 .