النجم الثاقب في أحوال الإمام الحجة الغائب ( عج ) ( نجم ثاقب در احوال امام غايب ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣

مقدمهء ناشر

جلد اول

جلد اول

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

مقدمهء ناشر

مقدمهء ناشر

مبحث وجود منجى در آخر الزمان از جمله مباحثى است كه از ابتداى خلقت انسان مطرح بوده ، چنانچه از موعود در صحيفهء حضرت آدم عليه السّلام ، « 1 » صحيفهء

( 1 ) . چون آدم نور مقدس محمدى را مشاهده نمود ، كه شعاعش عالم ملك ملكوت را فروگرفته و انوار ائمه هدى و صديقه كبرى را نظاره‌گر شد كه برگرد آن نور برآمده و از وى استمداد كنند ، از مشاهده آن انوار قاهرهء الهيه ، متحيّر و حيران گرديد ، گفت : اى دانندهء هر نهان ! و آمرزندهء گناهان ، اى دارندهء توانايى ! و كنندهء آنچه خواهى ؛ كيست اين آفريدهء سعادتمند كه گراميش داشته و بر تمام آفريدگان علم جلالش برافراشته‌اى ؟ كيستند اين نورهاى درخشنده كه گردش بر آمده‌اند و دور او را احاطه كرده‌اند ؟ وحى الهى در رسيد ، اى آدم ! اين انوار وسيلهء تو و وسيلهء سعادتمندان بندگان من باشند ، ايشانند كه در ميدان بندگى من از همه پيشى گرفته‌اند و نزديكى به من يافته‌اند و شفاعت‌كنندگان بندگان منند كه شفاعتشان بپذيرم ؛ و اين احمد ، بزرگ ايشان است ، او را برگزيدم و اسم او را از اسم خود بيرون آوردم ، منم محمود و او است محمد ؛ و آن ديگر برادر و وصىّ او است ، بركات خود را به اولاد او عطا كردم و اين خاتون كنيزان من است كه از احمد باقى ماند و نسل احمد از او است ؛ و اين دو سبط جانشين احمد باشند و اين ذوات مقدسه كه نورشان عالم را فراگرفته ، انوار بقيه از نسل احمد است . اى آدم ! همهء ايشان را برگزيدم و پاكيزه گردانيدم و بركت دادم . همهء ايشان را به علم خود ، پيشرو عباد و روشنى بلاد گردانيدم . پس آدم نگريست در آخر آن انوار ، شبحى نورانى را ديد كه در ميان آن انوار مانند ستارهء صبح ، براى اهل دنيا مىدرخشيد . پرسيد : پروردگارا ! اين كيست ؟ خداى تعالى بفرمود : اى آدم ! به اين بندهء سعادتمند خود زنجيرهاى گران از گردن بندگان خود بردارم و بارهاى سنگين از پشت آنان فروگذارم و به وجود و ظهور او تودهء خاك را از انوار رأفت و رحمت و عدالت ، تابناك گردانم ، چنانچه پيش از ظهور او از بىرحمى و ظلم و فساد پر شده باشد . ر . ك : اقبال الاعمال ، ج 2 ، ص 334 - 336 .