پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٥

من در خود احساس ناتوانى مىكنم پس تواناييم بخش !

كسى كه به ما اقتدا نمايد نور و روشنايى هستيم . هر كه از ما كناره گيرد از ما نخواهد بود و هر كه با ما نباشد از اسلام بهره‌اى ندارد .

خداوند دين را به وسيله ما آغاز و به وسيلهء ما پايان مىبخشد ، و خداوند به سبب ما شما را از روييدنىهاى زمين بهره‌مند كرده و به واسطهء ما بر شما باران از آسمان مىبارد و به واسطهء ما خدا شما را از غرق در دريا و فرورفتن در زمين نگه مىدارد . خداوند به واسطهء ما شما را در قبر ، محشر ، كنار صراط ، ميزان و هنگام داخل شدن به بهشت بهره‌مند مىسازد .

بى ترديد مَثَل ما در كتاب خدا همانند چراغدان و مشكات است .

مشكات در قنديل است ، ما همان مشكاتى هستيم كه در آن چراغ است و چراغ همان محمّد صلى الله عليه و آله « آن چراغ در ميان شيشه‌اى است » ما همان زجاجه و شيشه هستيم « كه گويى تلألؤ آن ستاره‌اى است درخشان كه از درخت مبارك زيتون روشن است كه نه از جهت شرقى است و از سمت غربى - بلكه شرق و غرب جهان از آن فروزان است - نژادى معروف است ، نه قابل ايراد است نه ناپاك كه نورش « مىدرخشد بى آن كه آتشى آن را برافروزد » قرآن « بر روى نور است كه خداوند به نور آن » ولايت ما « هر كس را كه بخواهد هدايت مىكند و خدا به هر چيز دانا است » به اين كه هر كه را دوست بدارد به ولايت ما هدايت نمايد .

بر خداوند است كه دوست ما را با چهره‌اى درخشان و برهانى فروزان با سربلندى در پيشگاه خدا محشور نمايد و دشمن ما در روز قيامت با چهره‌اى سياه و سرافكنده بى دليل و برهان نزد خدا مىآيد .