بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٣
اخبار باب :
واجب است پس به خدا عز و جل تقرب جوئيد با نيكى كردن و صله رحم .
7 - همان ( ج 1 ص 66 ) : بسندش از امام ششم ( ع ) كه فرمود : نشايد خوبى كردن و بخشش مگر با كسى كه خاندانى دارد يا ديندار است .
8 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : دانستم كه احسان خوش نباشد جز با سه خصلت : كم شمردن آن و نهان داشتن آن و شتاب در آن ، زيرا چون كمش شمارى ترا در نظر دريافت‌كننده‌اش بزرگ كرده و چون نهانش دارى بكمالش رساندى و چون در آن شتاب كردى آن را گوارا ساختى و اگر جز اين باشد آن را نابود و ناچيز كردى - گويم : كه مانند آن را در ضمن مواعظ امام صادق ( ع ) آورديم .
9 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) فرمود : دستها ( در احسان ) سه باشند : دست خدا عز و جل كه بالاى دستهاست و دست دهنده كه بدنبال آنست و دست خواستار و گيرنده كه پائين است ، بده فزون از نياز خود را و خود را درمانده مشمار .
10 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) فرمود : هر خوبى كردنى صدقه بشمار است ، و آنكه به خوبى رهنما باشد چون كسى است كه آن را بكام دهد ، و خدا دوست دارد بداد رسيدن بيچاره را .
11 - همان : در حديث اربعمائه : امير مؤمنان ( ع ) فرمود : هر چه توانيد كار خير كنيد كه آن از مردنهاى بد نگهدارى كند و فرمود ( ع ) شايسته نباشد نيكى كردن جز با كسى كه خانواده‌دار يا ديندار است ، و فرمود : هر چيزى را ميوه باشد و ميوه نيكى كردن شتاب در آن است .
12 - عيون : بسندش تا رسول خدا ( ص ) فرمود : با كسى نيكى كن كه اهل آنست و يا اهل آن نيست زيرا كه اگر با اهل آن برنخورى تو خود اهل آن باشى .
در صحيفه الرضا مانندش آمده .
13 - عيون ( ج 2 ص 35 ) بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : سر خرد پس از ديندارى دوستى كردن با مردم است و نيكى كردن بهر كسى خوب باشد يابد .
در صحيفه الرضا مانندش آمده : 14 - امالى طوسى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه خداى تعالى مىفرمايد : نيكى كردن و احسان نمودن هديه‌ايست از طرف من به بنده مؤمنم و اگر آن را بپذيرد ( و انجام دهد ) برحمت من باشد و از من باشد ، و اگرش رد كند بگناه خود او باشد كه از آن محروم شده نه از من باشد