بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٧

اخبار باب :

او ندارد ، و راستى كه با گذشت‌تر از آنكه هنگام توانائى بر انتقام گذشت كند ، و راستى كه باصله‌ترين مردم آنكه صله كند با كسى كه از او بريده .

امام صادق ( ع ) فرمود : چيزى نزد من دوست‌تر از اين نيست كه بدنبال بخشش به مردى بخشش تازه‌اى به او بكنم و پرورشگاه احسان خود را پاينده سازم زيرا مىدانم كه دريغ در پايان بخششها شكر بر گذشته آنها را از ميان ميبرد .

42 - دعوات راوندى : روايت است كه روز قيامت هر كه از گورش بدر آيد داد زند بار خدايا به من رحم كن ، بارخدايا به من رحم كن و بدانها پاسخ گويند : البته اگر شما در دنيا رحم كرديد امروزه بشما رحم شود .

43 - نهج البلاغه : امير مؤمنان هنگام وفاتش وصيت كرد : بر شما باد بصله با همدگر و بخشش به يكديگر ، و بپرهيزيد از پشت كردن بهم و از بريدن با هم .

44 - عده الداعى : از پيغمبر ( ص ) كه فرمود پيوسته امتم بخوشى باشند تا با هم دوستى كنند و امانت را رد كنند ( و نماز را برپا دارند ) و زكات را بدهند و اگر نكنند گرفتار قحطى و خشكسالى شوند ، و البته بيايد بر امتم دورانى كه پليد باشد نهاد آنها و زيبا جلوه كند وضع آشكارشان براى طمع به دنيا ، كردارشان خودنمائى باشد و در دلشان ترسى نباشد از اينكه بلائى آنها را فرا گيرد و چون غريق دعاء كنند و اجابت نشود .

45 - كتاب امامت و تبصره : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : سر خردمندى پس از ديندارى دوستى كردن با مردم است و خوبى كردن با هر خوشكار و بدكار .

46 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه بيارانش ميفرمود : از خدا بپرهيزيد و برادران نيكوكارى باشيد كه براى خدا بهم دوستى كنيد و با هم صله كنيد و بهم مهر ورزيد ، از هم ديدن كنيد ، و يك دگر را ملاقات كنيد ( در جز ديد و بازديد ) و امر ما را با هم بگوئيد و آن را زنده داريد .

بيان : مقصود از امر آنها امامت آنها است و دليلهاى آن و فضائل و اوصاف آنان و بسا كه شامل روايت اخبار آنها و جلوگيرى از ميان رفتن آن را هم شامل باشد ، و اين معناى فراگيرتر روشنتر است .

47 - كافى ، بسندش از امام ششم ( ع ) فرمود : با هم صله كنيد و با هم نيكى كنيد و بهم مهر ورزيد و برادران خوبى باشيد چنانچه خدا عز و جل بشما فرموده است .

48 - كافى : بسندش از امام ششم ( ع ) فرمود : با هم پيوند شويد و بهم نيكى كنيد و بهم توجه كنيد .