بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٦
اخبار باب :
41 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) ، فرمود : هر كه گرسنه را خوراك دهد خدا از ميوه‌هاى بهشت به او خوراند .
42 - همان : بسندش تا امام چهارم فرمود : هر كه مؤمنى را بخوراند خدا از ميوه‌هاى بهشت به او خوراند .
43 - همان : بسندش از امام ششم ( ع ) فرمود : مؤمنى نباشد كه خوراك سيرى به مؤمن دهد جز كه خدا به او از طعام بهشتى بخوراند و مؤمنى را سيراب نكند جز كه خدا از شراب سر به مهر بهشت به او نوشاند .
44 - همان : بسندش از امام ششم ( ع ) كه از امام پنجم پرسيدند چه باشد برابر آزاد كردن بنده‌اى ؟ فرمود : خوراك دادن به شخص مؤمن .
45 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : يك خوراكى كه مسلمانى نزدم بخورد دوستتر دارم از آزاد كردن بنده‌اى .
46 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه ميفرمود : مؤمنى نباشد كه خوراكى به مؤمنى دهد دارا باشد آن خورنده يا ندار جز كه ثواب آزاد كردن بنده‌اى را دارد از فرزندان اسماعيل .
47 - همان : بسندش تا صالح بن ميثم كه مردى از امام پنجم ( ع ) پرسيد كه به من بگو عملى را كه برابر آزاد كردن بنده است آن حضرت فرمود : اگر سه مسلمان را دعوت كنم و خوراك سير بدانها دهم و آنها را سيراب كنم دوستتر دارم از آزاد كردن بنده‌اى و بنده‌اى تا آنكه هفت يا بيشتر را شمرد .
48 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه ميفرمود : هر كه سه مسلمان را خوراك دهد خدا او را بيامرزد .
49 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : هر كه دو مؤمن را خوراك سير دهد بهتر است از آزاد كردن بنده‌اى .
50 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) ميفرمود : هر كه ده مسلمان را خوراك دهد خدا بهشت را بر او واجب كند .
51 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : اگر پنج درهم برگيرم و آنگاه به اين بازار شما بروم و خوراكى بخرم و چند تن مسلمان را بر آن مهمان كنم دوستتر دارم از آزاد كردن بنده‌اى .