بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٠

باب بيست و دوم : در باره تزويج مؤمن يا پرداخت وام او يا به خدمت گرفتن او با خدمت و اندرز به او

بيان : ( شرحى در اعراب حديث آورده كه ترجمه‌اش سود عمومى ندارد ) .

4 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه فرمود : بر مؤمن واجب است كه به مؤمن اندرز دهد و خير او را بخواهد .

بيان : اندرز و نصيحت كارى يا گفتاريست كه مقصود از آن خير رساندن به نصيحت شده باشد ، تا گويد مقصود از اندرز و نصيحت مؤمن بمؤمن رهنمائى او است به مصلحت دنيا و دين او و آموزش او اگر نادان باشد و آگاهى او اگر در غفلت باشد و دفاع از جان و آبروى او چون ناتوان باشد ، و احترام او در خردسالى و سالخوردگى او ، و حسد نبردن و دغلى نكردن و جلوگيرى از زيانش و سود رساندن به او ، و اگر نپذيرد با نرمش به او بقبولاند ، و اگر در امر دين باشد او را بر وجه امر بمعروف و نهى از منكر كند .

و مىشود نصيحت پيغمبر و ائمه را هم در اين حديث وارد دانست زيرا آنان بهترين مؤمنانند ، و نصيحت آنها اعتراف به نبوت و امامت آنها است و فرمانبرى آنها در امر و نهى آنها و در آداب و اعمالشان ، و حفظ قوانين آنها و اجراء احكام آنها در ميان امت ، و در حقيقت نصيحت برادر مؤمن و خيرخواهى او نصيحت آنان هم باشد .

5 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) ، فرمود : واجب است براى مؤمن بر مؤمن نصيحت او در حضور و غياب .

بيان نصيحت در حضور چنانى كه شرح آن گذشت و در غياب به نامه نگارى و آبرودارى از او و جلوگيرى از غيبت و بدگوئى به او و خلاصه رعايت همه مصالح او و دفع همه مفاسد از او بهر نحو كه باشد .

6 - كافى : بسندش تا امام باقر ( ع ) كه واجب ساتر بر مؤمن براى مؤمن نصيحت او .

بيان : بسا كه وجوب در بعضى افراد بمعنى مستحب مؤكد باشد به موافقت آنچه مشهور است ميان اصحاب .

7 - كافى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) فرمود : بايد هر كدام شما نصيحت كن و خيرخواه برادرش باشد چون خيرخواهى براى خودش .

بيان : اين حديث جامع همه گونه‌هاى نصيحت است .

8 - كافى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : بلندپايه‌ترين مردم نزد خدا در روز قيامت دونده‌تر آنها است در زمينش براى نصيحت و خيرخواهى خلقش .

توضيح : دونده‌تر يا باعتبار راه رفتن بيشتر است يا كنايه از توجه و اهتمام بيشتر .

9 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه مىفرمود : بشما باد به نصيحت براى خدا در