ترجمه و شرح مغني الأديب ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣
« إذ »
« إذ »
« إذ »
متن « إذ » على أربعة أوجه :
الوجه الأوّل : أن تكون اسما للزمن الماضى و لها أربعة استعمالات :
أحدها : أن تكون ظرفا و هو الغالب نحو . . .
شرح يكى از كلمات بسيار مهم در زبان عرب « إذ » مىباشد اين كلمه داراى چهار صنف است :
وجه و صنف اوّل اين است كه اسم زمان ماضى باشد .
بايد دانست كه اسماء زمان نسبت به مدلول زمانى خود بر چهار قسم هستند :
1 - مختص به زمان ماضى ، مانند : « قطّ » .
2 - مختص به زمان مستقبل ، مانند : « عوض » .
3 - مختص به زمان حال ، مانند : « الآن » .
4 - غيرمختص به زمان خاصى ، مانند « يوم » .
بنابراين وجه اوّل « إذ » اسم زمان ماضى است .
بعد از آن بايد توجّه داشت كه اسماء زمان از حيث استعمال و عناوين إعرابى بر دو قسم هستند : « 1 »
( 1 ) - بعضى از نحويين قسم سومى نيز گفتهاند : آن شبه ظرف است كه آن ظرفى بوده كه مجرور به « من » مىشود و آن در حكم ظرف است . براى تحقيق مراجعه شود به : أوضح المسالك : 2 / 52 ، شرح ابن عقيل : 1 / 587 ، النحو الوافي : 2 / 250 .