ترجمه و شرح مغني الأديب ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٧
« أن »
« أن »
« أن »
متن « أن » على وجهين : اسم و حرف .
و الاسم على قسمين : ضمير المتكلّم في قول بعضهم : « أن فعلت » به سكون النون . و الأكثرون على فتحها وصلا و على الإتيان بالألف وقفا ، و ضمير المخاطب .
شرح يكى از كلماتى كه حرف اوّل آن همزه است ، « أن » مىباشد . و داراى دو نوع است :
1 - اسم : كه بر دو قسم است :
الف : ضمير متكلّم .
ب : ضمير مخاطب .
2 - حرف : كه بر چهار صنف و وجه است :
الف : مصدريه .
ب : مخفّفه از ثقيله .
ج : مفسّره .
د : زائده .
امّا قسم اوّل از اسم ، ضمير متكلّم مرفوع منفصل مىباشد و اين بنا بر لغت بعضى از عرب است كه در حالت وصل و هم در حالت وقف ، نون ضمير متكلّم را ساكن و بدون الف در آخر استعمال مىكنند ، مانند حكايت قطرب - يكى از نحويون مكتب بصره - كه بعضى از عرب مىگويند : « أن فعلت » و بايد توجّه داشت كه طبق