جواهر البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤١

برخى از اهداف تعبير از ماضى با لفظ مضارع چنين است :

4 - و كتغليب العاقل على غيره نحو قوله تعالى : يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . « 1 »

مانند غلبه دادن خردمند بر غير خردمند در اين سخن خداى برين : « يسبح له . . . » هر كه ( و هرچه ) در آسمانها و زمين است براى خدا تسبيح مىگويند : واژه « من » براى خردمند به كار مىرود لكن اينجا از باب تغليب بر غير خردمند نيز اطلاق شده است .

الحمد للّه ربّ العالمين و صلّى اللّه على سيدنا محمّد و على آله و أصحابه أجمعين .

تمّ علم المعانى و يليه علم البيان و اللّه المستعان أولا و آخرا .

علم معانى پايان يافت و علم بيان در كنار آن مىآيد و در آغاز و فرجام از خداوند ، يارى خواسته مىشود .

اينك از برادر ارجمندم ، سيد عزيز اللّه خوشكام ، كه نخستين‌بار ، ترجمه و شرح جواهر البلاغه را پيشنهاد كردند ، سپاسگزارم .

( 1 ) . نور ، 41 .