جواهر البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١

تمرين ( ب )

تمرين ( الف )

تمرين ( الف )

1 - فرّق بين التنافر فى الكلمة و فى الكلام و اذكر السبب .

تنافر كلمه و كلام را از هم جدا ساز و انگيزهء تنافر را بگو .

2 - اذكر مثالا للتعقيد اللفظى و بيّن سبب هذا التعقيد ، ثم أزله .

براى تعقيد لفظى مثالى بياور ، آنگاه عامل تعقيدش را بيان كن و سپس تعقيدش را بزدا .

3 - قد يلازم تنافر الحروف الغرابة و قد تنفرد الغرابة عن التنافر وضّح ذلك بامثلة مبتكرة .

تنافر حروف ، گاهى همراه غرابت است و گاه جدا از آن ، اين سخن را با مثالهاى تازه توضيح بده .

4 - كل كلام بليغ يكون فصيحا و لا عكس . اشرح هذه العبارة و استشهد عليها بما يحضرك .

عبارت « هرسخن بليغى فصيح است ولى همهء سخنهاى فصيح ، بليغ نيست » را شرح بده و به آنچه در خاطر دارى بر آن گواه بياور .

تمرين ( ب )

تمرين ( ب )

ميّز الكلام الفصيح من غير الفصيح فى كلّ ما يأتى و بيّن السبب :

سخن فصيح و غير فصيح را در آنچه مىآيد از هم جدا بساز و انگيزه‌اش را بيان كن :

1 - كلّما قربت النّفس من المال شبرا ، بعدت عن الفضيلة ميلا .

هرچه آدمى يك وجب به دارايى نزديك مىشود يك « ميل » از فضيلت دور مىگردد .

اين سخن ، كاملا فصيح است .

2 - شكت إمرأة صمعمعة الرأس « 1 » ، متعثكلة الشّعر ، دردبيسا حلّت بها .

زنى كه سرى كوچك و موهايى خوشه خوشه داشت از پيرى و سستى كه دامنگيرش شده بود ، شكايت كرد . در اين عبارت ، واژه‌هاى « صمعمعة » ، « متعثكلة » و « دردبيس » همه غير فصيح است .

( 1 ) . « الرأس الصمعمعه » : سر كوچك .